Zolang het gaat, gaat het.

bedelaarmethond

Laatst laat ik mijn hondje uit. Halverwege mijn rondje raak ik aan de praat met een man die aan het wandelen is met twee chihuahua’s. Eerst gaat ons gesprek over het grote ego van onze miniformaat honden, een dankbaar onderwerp voor liefhebbers van blafratjes zoals die van mij en van de man.
‘Ze zijn eigenlijk van m’n dochter’, zegt de man, ‘en ze is al twintig maar ja, ze hebben het druk-druk-druk met hun telefoon en geen tijd meer voor de honden en dan laat ik ze maar uit hè. Je weet hoe dat gaat’.
‘Ja-a’, zeg ik. Ik weet helemaal niet hoe dat gaat en ik denk, ik zou zoiets niet pikken van zo’n volwassen lanterfant maar vooruit, tis mijn kind niet. Wat weet ik ervan.

‘En het is ook goed voor me, een beetje bewegen..,’ zegt de man -en dan komt het- ‘..want ik heb reuma. Ik kan nu aardig lopen maar je had me een tijdje geleden moeten zien. Ik kon niks! Stijf als een hark. Heel de dag pijn. ‘s Nachts niet slapen, waardeloos joh!’.
Hier weet ik dan wel weer alles van, dus ik zeg: ‘Ja, ik snap het helemaal, ik heb zelf óók reuma’.
De man lijkt me niet te horen en de man praat door want hij wil nog meer vertellen. Over zijn bedrijf dattie heeft moeten verkopen omdat het niet meer ging. En dat hij dat maar moeilijk vond natuurlijk en financieel op zichzelf is aangewezen nu. ‘En toen kreeg m’n vrouw ook nog MS’, voegt hij er aan toe. Alsof het al niet genoeg was…

‘Jeetje, wat verdrietig allemaal’, reageer ik, ‘dat moet heel moeilijk zijn voor u en uw vrouw’.
Zijn ogen krijgen een vochtige glans en even is hij stil nu het over zijn vrouw gaat.
Hij kijkt naar de grond en veegt een takje weg met zijn schoen. ‘Ja,’ -en hij haalt zijn neus op- ‘maar ik klaag niet hoor. Mij hoor je niet klagen want daar heb je toch geen zak aan.
Maar jij hebt ook reuma?,’ vraagt ie alsof hij het zich opeens herinnert van daarnet.
Ik knik.
En hij zegt: ‘Oh’. En dan gaat ie verder en zegt: ‘Ja, ik zelf heb eh.., hoe heet het ook alweer, de ergste vorm van reuma, eh beg.. eh..
‘Bechterew?’,’ vraag ik. ‘Ja,’ zegt ie. ‘da’s heel zwaar hoor, vergis je niet’.
Ik knik.
‘Ik weet er alles van,’ zeg ik, ‘ik heb ook Bechterew’. Hij kijkt me aan met een vertwijfelde blik. ‘Het gaat heel goed met mij hoor,’ vervolg ik, ‘ik doe al jaren een dieet dat werkt. Ik eet geen zetmeel dus geen pasta, geen rijst, geen aardappels en geen brood enzovoort. En dat helpt. Ik gebruik geen medicijnen meer’.

Een dieet, ja dat had hij ook wel eens geprobeerd. Hij was een tijd terug gestopt met roken en hij deed geen suiker meer in zijn koffie maar dat had eigenlijk niks geholpen. En ja, om nou nog meer te laten staan… Hij vertelt dat hij in het ziekenhuis injecties krijgt met ontstekingsremmers. Maar dat is niet alles. Hij haalt zijn telefoon tevoorschijn en zoekt naar een foto die hij me wil laten zien. Het is een foto die hij waarschijnlijk heeft genomen om aan anderen te laten zien dat het menens is, die ziekte van hem. Het is een foto van een grote medicijnbox voor alle dagen van de week waarin allerlei pilletjes, capsules en tabletten te zien zijn. ‘Ik slik 16 pillen per dag’ zegt ie.
Zestien? Ik verslik me bijna terwijl ik het zeg.
‘Ja zestien,’ zegt ie. ‘En heb er ook nog prednison bij gekregen laatst, om te kijken of dat beter werkt maar daar word ik zo hyper van, zo opgefokt, verschrikkelijk. Daarom ben ik maar weer gaan roken. Tis niet goed -ik weet het- maar ja, tis nou uit te houden zo. Ik hoop dat er straks wat van die medicijnen af kan’.

Ik knik. Ja dat hoop ik ook. En ik begrijp niet dat deze man zoveel medicijnen voor dezelfde klachten door elkaar mag nemen. En dan nog medicijnen voor alle bijwerkingen. En ik begrijp ook niet dat niemand die man verteld heeft hoeveel invloed leefstijl en voeding hebben op reuma. Nou ja niemand met enig gezag en een witte jas aan…
Ik probeerde daarnet iets in die richting. Vanuit mede-bechterewpatient-perspectief.
Maar het kwam niet aan geloof ik. Dat heb ik wel vaker. Ik wil voorkomen dat ik ga preken dus ik hou me meestal in, al zou ik het soms van de daken willen schreeuwen snap je. Maar je moet mensen in hun waarde laten. Iedereen maakt zijn eigen keuzes.

Maar ik laat als het zo uitkomt wel eens vallen dat ik geen pillen slik maar voeding gebruik als medicijn. Soms zie je dan ineens iemands ogen oplichten. Vaker ontmoet ik scepsis in andermans ogen. Of gelatenheid. Dat vind ik erger. Schouders die worden opgehaald, handen die vragend ergens in de lucht blijven hangen. Voor hen is dat niet weggelegd. Dat zeggen ze dan.
Mensen die al jaren in die ziekenhuismallemolen zitten. Onzekere mensen. Afhankelijke mensen. Mensen die niet anders weten dan dat dit het is. Oudere mensen. Ze hebben al te vaak gehoord dat ze chronisch ziek zijn. Ze hebben een rotsvast vertrouwen in de reumatoloog en hopen altijd weer op nieuwe middelen die beter zijn. Met minder bijwerkingen. De grote belofte. De hoop die nieuwe onderzoeken geven.

‘Nou ik ga weer verder,’ zegt de man. ‘Blijven bewegen zolang het gaat hè,’ zegt ie lachend en steekt z’n hand op terwijl hij zich omdraait. Ik weet niet of die laatste woorden voor mij of voor hem zelf bedoeld zijn. Of voor ons allebei.
Ik zie hem weglopen. De man met de hondjes van zijn dochter. Een gedrongen man met een licht gebogen figuur en een langzame tred. Zijn chihuahua’s trippelen opgewekt voor hem uit. Naar huis. Naar het mandje.

Varkentjes in jasjes

Een voordeel van de huidige low carb rage is dat je makkelijk alternatieve recepten kunt vinden voor bijvoorbeeld pizzabodems en hartige taarten. Zo is dit recept er ook eentje uit de low carb – high fat wereld; ‘pigs in blankets’ ofwel varkentjes in jasjes.

Varkentjes in jasjes zijn niks ingewikkelders dan worstjes in een deegje. Maar dan een deegje zónder zetmeel. Ik heb ze altijd al een keertje willen maken. Laatst waren we helemaal in de hotdog-stemming en dat resulteerde in heel redelijk gelukte, zeer eetbare, worstenbroodachtige varkentjes met jasjes aan.
Je kunt ervoor kiezen een goede kwaliteit hotdogs of worsten te gebruiken voor een size worstenbroodje maar je kunt er ook makkelijk een leuk borrelhapje mee maken door het deeg rondom kleine knakworstjes te wikkelen. Succes gegarandeerd bij jouw low starch/low carb feestje!

Je hebt nodig:
8 goede kwaliteit hotdogs of gare worsten
200 gram mozzarella (geraspt of in kleine stukjes gesneden)
2 eetlepels roomkaas (zachte geitenkaas of mascarpone)
1 ei
1 cup (met een kop erop) amandelmeel
(+ 2 eetlepels eiwitpoeder, kokosmeel of amandelmeel voor als je mix te nat blijft)
snuf zout
eventueel wat kruiden (pizzakruiden, uien- of knoflookpoeder).

Bereiden:

Verwarm je oven voor op 200 graden Celsius.

Haal de hotdogs uit de verpakking en dep ze droog met keukenpapier.
Doe de mozzarella en de roomkaas in een kom en zet deze 60 – 90 seconden in de magnetron op een hoge (niet de allerhoogste) stand. Kijk of de kaas is gesmolten. Zo niet, doe de kom dan nog 30 seconden in de magnetron.
Doe de gesmolten kaas in je blender en voeg het ei toe. Maak een gladde mix. Schenk dit in je kom terug en voeg het meel, het zout en eventueel je kruiden toe. Meng alles met een lepel totdat je een zeer plakkerig deeg krijgt. Doe dit deeg in plastic verpakt even in de vriezer om steviger te worden terwijl je oven laat opwarmen.

Haal het deeg tevoorschijn en verdeel het in 8 balletjes. Rol ze uit met de hand tot lange deegslangen en plet die met je vingers tot een plak van ongeveer 3 a 4 cm breed. Leg een hotdog schuin op het deeg en rol het om de hotdog heen. Leg de hotdog op je werkblad en rol hem totdat hij omhuld is met deeg of laat het als een deegspiraal om je hotdog zitten. Sprenkel eventueel wat sesamzaadjes op het deeg ter decoratie.

Leg de hotdogs op je bakplaat en plaats deze in het midden van de oven. Zet de kookwekker op 20 minuten. Bij mij waren ze pas echt gaar en goed bruin na ongeveer 30 minuten in de oven. Hou het een beetje in de gaten zodat het deeg niet aanbrandt.

Lekker met mosterd-mayo of een mosterd-honing-tijm saus.

 

Zomerkleuren op je bord

20180610_183030

Je zou het misschien niet snel met elkaar combineren maar toch is deze salade bestaande uit verse bladspinazie, aardbeien en feta overgoten met een heerlijke balsamico-dressing zo verrassend lekker, dat ik je verzeker dat je hem deze zomer vaker zult maken.

Voor deze salade heb je nodig:
200-250 gram verse bladspinazie, gewassen en uitgelekt
1 bakje aardbeien, gewassen en gehalveerd
1 stuk fetakaas, in blokjes gesneden

voor de dressing:
2 eetlepels balsamico azijn
2 eetlepels goede olijfolie
2 eetlepels honing
2 theelepels gedroogde tijm
Mix deze ingrediënten tot een fijne dressing, beetje verse peper erbij en klaar.

Wij hebben deze salade gisteravond gegeten gecombineerd met een spiesje met kip, paprika en ui, en zoete aardappel (beginners met het Bechterewdieet oppassen!) met knoflook uit de oven. Je kunt dit ook goed combineren met geroosterde bloemkoolroosjes met knoflook in plaats van zoete aardappel.

Heb een fijne zomer!

20180610_194302

Boek.

‘When life gives you lemons, make lemonade!’ Wat doe je als je moet worstelen met auto-immuunproblematiek? Je neemt de regie over je lichaam terug en versterkt je gezondheid met echt eten! Echt eten is de sleutel tot herstel.

Vanaf vandaag (1 mei 2018) is  ‘Empowered by real food‘ uit. Dit boek vol recepten voor meer gezondheid is een project van mijn vriendin Andrea Wyckoff en mij en nog een hele hoop andere auto-immuunwarriors. Ons nieuwe kookboek bevat recepten voor lekker en voedzaam eten & de persoonlijke verhalen over herstel van gezondheid- en wellness professionals, ondernemers in de Paleo wereld, gezondheidscoaches, een natuurgeneeskundig arts en real food bloggers zoals ik.

Het boek bevat Paleo recepten, AIP recepten, vegan recepten en SCD/GAPS recepten. Met interviews, tips voor een gezonder en fijn  leven en prachtige foto’s.

31431476_10155664975928031_833974186928955260_n

 

Gaat dat zien! Verkrijgbaar als E-book via https://empoweredbyrealfood.com/

‘Read about the individual health crises most of us faced, and how we overcame our health challenges + autoimmune diseases through a real food healing diet, alternative therapies, and a natural approach!’

 

Hier is alvast een voorproefje met het recept voor Brusselse wafels van amandelmeel.

Brusselse wafels van amandelmeel

Voor ongeveer 6-8 wafels, afhankelijk van de grootte van je wafelijzer.
bereidingstijd: 20 minuten.

nodig:
3 eieren
2 eetlepels honing
1 theelepel vanille extract
1 theelepel citroensap of appelazijn
1,5 cup fijn gemalen amandelmeel
1/4 theelepel zout
1/2 theelepel baking soda
4-8 eetlepels kokosmelk of amandelmelk (of andere melk) of water
een beetje kokosolie om de grillplaten mee in te smeren

Doe het wafelijzer aan.

Mix de eieren, vanille, honing, azijn/citroensap, zout en de baking soda.
Schep dan het meel door het mengsel. Roer. Voeg elke keer 1 eetlepel melk toe totdat je beslag de gewenste dikte heeft. Beslag voor wafels moet wat dikker zijn dan beslag voor pannenkoeken.

Schep een beetje beslag in de wafelmaker. Laat de wafels goudbruin worden. Haal ze eruit en maak nieuwe.

Lekker met ahornsiroop en verse bessen, aardbeien of frambozen.

20170914_143356

 

Tortilla’s van kokosmeel

Eindelijk heb ik het voor elkaar; ik heb een voor mezelf aanvaardbaar alternatief voor tortilla’s van tarwemeel gemaakt. Deze kleine smaakvolle schatjes zijn goed vouwbaar en laten zich prima vullen. Ze zijn gemaakt met kokosmeel. Ik gebruikte het de laatste tijd steeds minder omdat het over het algemeen zo’n droog resultaat geeft en mij wat te zoetig smaakt bij hartige gerechten, maar nu staat het weer vooraan in de keukenla.

Gister hebben we een heerlijke comfortfood-avond gedaan. Ik heb deze tortilla’s gevuld met gehakt op zijn Mexicaans, een tomatensalsa, yogurt-komkommersaus en geraspte kaas en het was ‘smullen maar’!
Je kunt ze ook vullen met een zelfgemaakte tonijnsalade voor een prima lunch. Je kunt er kleine quesadilla’s mee maken, kortom, je kunt er veel kanten mee op.

Ik heb behalve kokosmeel ook psylliumpoeder gebruikt. Psyllium bindt en werkt als een soort vervanger voor gluten waardoor het kokosdeeg een betere consistentie krijgt. Je kunt het daardoor uitrollen tot een dunne pannenkoek, ongeveer ter dikte van een flensje, en het scheurt ook niet zo snel.
Ik heb dit recept eerder gemaakt met enkel 2 eetlepels psylliumpoeder en dat werkt ontzettend goed. Je kunt daarmee superdunne pannenkoekjes maken die niet snel scheuren. Nog dunner dan hierboven afgebeeld. Maar omdat ik niet zo gek ben op de smaak en de zanderige structuur van psyllium heb ik het tortilladeeg gister gemaakt met 1 eetlepel psylliumpoeder en 1 eetlepel lijnzaadmeel (dat bindt ook). En dat ging eigenlijk ook prima. Ze zijn dan ietsje dikker dan dat je ze maakt met 2 eetlepels psyllium, dat wel.

Recept tortilla’s (8 stuks):

Nodig:
halve cup (60 gr.) kokosmeel
1 afgestreken eetlepel psylliumpoeder en 1 afgestreken eetlepel lijnzaadmeel (óf 2 afgestreken eetlepels psylliumpoeder).
1 theelepel wijnsteenbakzuur of bakpoeder
1 cup (240 ml) warm water

voor smaak:
1 theelepel komijnzaadpoeder
1 theelepel korianderpoeder
1/2 theelepel uienpoeder
1/2 theelepel curcuma
1/2 theelepel zout

Meng de droge ingrediënten in een kom. Doe eerst de helft van het warme water erbij en meng dit met een lepel door het meel. Doe elke keer een klein beetje warm water bij het mengsel tot een een elastische massa krijgt waarmee te werken valt. Als je water over houdt is dit niet erg. Kneed en meng niet te intensief of te lang.
Verdeel het deeg in acht balletjes. Leg een bakmat die niet kan verschuiven op je aanrechtblad (zo eentje van siliconen werkt goed). Leg een balletje deeg neer met daarop een blad bakpapier en rol het deeg uit met een deegroller tot de grootte van een kleine pannenkoek, zo dun mogelijk.

Neem een kleine deksel of een andere ronde vorm (ik heb er eentje gebruikt met een diameter van ongeveer 16 cm) en zet deze op het uitgerolde deeg. Snij er losjes omheen met de achterkant van een mes, haal de randjes weg en dan heb je een redelijk ronde tortilla.

Verwarm een pan met een dikke bodem en vet deze lichtjes in met kokosolie of olijfolie. Bak de tortilla op middelhoog vuur tot je hem hier en daar wat ziet opbollen. Ongeveer 2 minuten. Draai hem om en bak de andere kant ongeveer 1 minuut.

Dit soort tortilla’s is lekker gevuld met een pittige mix met vis of vlees, opgeleukt met een saus en/of kaas. je kunt er ook reepjes paprika bij serveren, rauwkost of een tomaten-komkommersalade.

Tip: je kunt deze tortilla’s invriezen. Leg dan wel een stukje bakpapier tussen de tortilla’s zodat je ze makkelijker van elkaar kunt halen bij het ontdooien. Warm ze bij voorkeur in een droge hete pan op, want in de magnetron worden ze te zacht naar mijn smaak.


Recept pittig Mexicaans gehakt (voor 4 pers.)
:
8 ons tot 1 kilo mager biologisch rundergehakt
10 theelepels paprikapoeder
2 theelepels cayennepoeder
3 theelepels knoflookpoeder
3 theelepels komijnpoeder
flinke theelepel zeezout
halve theelepel zwarte peper

2 kleine blikjes tomatenpuree
2 uien, gesnipperd
3 tenen verse knoflook, geperst

Bak het gehakt rul in een diepe pan of wok. Voeg als het licht gebruind is de uien toe en laat ze even bakken. Voeg dan de knoflook, de specerijen én de tomatenpuree toe en laat dit lekker meebakken. Als alles goudbruin is en gaar zet je je warmtebron uit.

Recept tomatensalsa:
5 tomaten in kleine stukjes gesneden,  zonder het natte gedeelte met de pitjes
2 eetlepels ketjup (of tomatenpuree met een beetje honing)
3 teentjes knoflook, gesnipperd of geperst
handje verse koriander, fijngesneden
2 eetlepels olijfolie
beetje peper en zout naar smaak

Meng. Klaar.

Recept dikke yoghurtsaus met komkommer:
dikke uitgelekte yoghurt (ongeveer 6-8 eetlepels)
halve komkommer, geschaafd in dunne plakjes
1 theelepel korianderpoeder

Meng. Klaar.

Blij ei

Ik denk dat ik kan zeggen dat we nu allemaal een beetje verlangen naar de lente. Gister hoorde ik dat er met Pasen nog een ‘Russische marmot’ koudefront wordt verwacht. Bummer.
Maar hoop doet leven. Verf alvast wat eieren. Jaa, leuk!! Hieronder een recept van eerder.
Geef nooit op. Geef nooit toe aan pijn en gedachten aan achteruitgang. Almond & Figtree weet hoe het voelt. En leeft met je mee. Niet opgeven hoor !! Liefs en een warme omhelzing. Het wordt beter..Ja echt. Vrolijk Pasen, met minder pijn x.

stop bechterew: eet zetmeelarm, suikerarm en onbewerkt

IMG_0544[1]

Spring is in the air hoor je hier en daar maar het is nog berekoud vandaag. Daarnet zag ik een eend met zeker tien eendekuikentjes. Diverse struiken en bomen hier in de buurt zitten al vol knoppen. Het is echter wel tijd voor een beetje meer kleur vind ik (en een zonnetje graag). Daarom ga ik eieren kleuren. Natuurlijk gebruik ik geen kunstmatige kleurstoffen want die zijn eng. Lees hier wat je ervan kunt krijgen.
Ik ga mijn eieren geel kleuren met kurkuma. Lekker Paasgeel. Het gaat het beste met witte eieren. Ik heb het geprobeerd met lichtbruine eieren maar dat werd helemaal niks.

IMG_0545[1]

nodig:
4 eieren (witte)
3 eetlepels kurkumapoeder
1 eetlepel azijn of 1 theelepel vitamine c poeder (als je azijn vindt stinken)
1 liter water

Leg de eieren in een steelpan. Vul met water. Zorg dat ze goed onder water staan. Voeg 3 eetlepels kurkuma toe en…

View original post 104 more words

Tis weer zo’n dag…

Soms valt het leven van een foodblogger ook niet mee. Ik dacht even snel een kokos-banaankoek te bakken. Dat ‘even snel’ ontaardde in een kleine bananenpuree-ramp. Met het verwijderen van de kleine blender draaide ik hem per ongeluk los. Resultaat: apparaat en aanrecht vol banaandrab. Fijn hoor 😩.
Zestien keukenpapierdoekjes verder lijkt het weer ergens op. De koek, die ik toch maar heb gebakken maar dan met bakbanaan, mag er ook zijn. Gelukkig, anders had ik ‘m het raam uit gegooid. Genoeg meeuwen hier die wel hapje mislukte koek hadden gelust.

Het recept:
2 rijpe bananen (of 1 overrijpe bakbanaan)
2 eieren
1 eetlepel geitenmelk of amandelmelk
1 eetlepel palmsuiker of honing
2 theelepels vanille essence
100 gram geraspte kokos (zakje van Conimex)
eetlepel citroenrasp (schil)

Pureer (en let op 😄 ) de bananen met de eetlepel melk. Kluts de eieren met de suiker of honing, meng met de bananenpuree, vanille, citroenrasp en de kokos. Stort het beslag in een platte ingevette taartvorm en bak deze gedurende 30 minuten op 200 graden. Smul.