Sint

sint-piet-plaatje

Vandaag heb ik voor het eerst in mijn leven besloten om zelf kruidnoten te maken. Terwijl ik dit schrijf staan ze in de oven te bakken. Ik kan niet wachten om ze te proeven zo dadelijk.

Een paar weken geleden heeft mijn vriend zijn jongste zoon die acht jaar oud is verteld dat de Sint niet echt bestaat. Dat hij en ik eigenlijk stiekem de Sint waren en de cadeautjes gewoon op internet en in de speelgoedwinkel hebben gekocht de afgelopen vier jaar die wij samen een gezin vormen. Hij reageerde wat vertwijfeld op het bericht maar moest ook wel lachen toen hij doorkreeg dat hij al die tijd gefopt bleek te zijn.
‘Dus we gaan geen schoentje meer zetten?’, vroeg hij.
‘Nou…, ‘k denk het niet’, antwoordde mijn vriend aarzelend terwijl hij het gezicht van zijn jongste bestudeerde.
Die haalde zijn schouders op en verzuchtte: ‘Oké’.
Mijn vriend draaide zich naar mij om en stak zijn duim op. Kat in ‘t bakkie.
Maar na een paar minuten vroeg zijn zoontje ernstig: ‘ja maar, waarom moest je eigenlijk je schoen bij de open haard zetten terwijl we eigenlijk geen haard hebben?’ Feitelijk hebben we hier alleen nog een authentieke schouw staan. Maar die staat daar dus alleen mooi te wezen.
‘Eh…, omdat dat gewoon een traditie is’, probeerden we voorzichtig.
We kregen een gefronste blik als antwoord. Als zaken niet logisch zijn, gaan ze er meestal niet in bij hem.
Stilte.
Plotseling klaarde zijn gezicht op: waarom zijn oudere broer dan wel al die tijd nog cadeaus had gekregen terwijl díe al lang wist dat de Sint niet bestond. Dan kon hij toch ook nog wel cadeaus krijgen tot hij zo oud was als zijn broer. Triomfantelijk keek hij van zijn vader naar mij. Oké, daar had hij ons tuk.
Mijn vriend en ik keken elkaar aan. We stelden voor om dan lootjes te trekken met zijn vieren en surprise avond te doen. En dan nog één keer een schoen zetten. Om het af te leren. Dat voorstel werd aanvaard. Als het kruidnootjes eten maar wel voor altijd gehandhaafd bleef rond Sint. Daar was íedereen vóór.
Dat wordt bakken dacht ik….

recept kruidnoten:
(zetmeelvrij)

180 gram amandelmeel
40 gram kokosolie
2 el honing
2 el ahornsiroop
2 dessertlepels palmsuiker (hoewel palmsuiker een lagere glycemische index heeft dan tafelsuiker, kun je dit als je wilt ook vervangen door honing. Dan worden het 2 of 3 el honing. Ik vind palmsuiker geweldig omdat het een lekkere caramel-achtige smaak geeft).
1/4 tl baking soda
5 tl speculaaskruiden ( als je het zelf wilt maken: 3 tl kaneel, 1 tl nootmuskaat, 1/2 tl gemalen koriander, 1/4  tl peper, 1/4 tl gemalen anijszaad).

Amandelmeel kan je zelf heel makkelijk maken door witte (ontvelde) amandelen te malen in een goede blender. Meng alle droge ingrediënten met elkaar.
Als je kokosvet toevoegt, zorg dan dat het gesmolten is, voordat je het deeg maakt. Voeg dit, de honing en de ahornsiroop toe aan het mengsel.

039
Als alle ingrediënten goed gemengd zijn, het deeg 10 minuten laten rusten.

Ca. 40 balletjes draaien en op bakpapier plaatsen
15-18 minuten bakken op 150 ° Celsius, in een heteluchtoven. Pas op: kruidnootjes verbranden gemakkelijk. Haal de plaat uit de oven en laat de kruidnootjes afkoelen en uitharden.

046Hiernaast zie je het resultaat. Ze zijn zo lekker dat ik het niet kon laten om te wachten tot de hele bups ze kan proeven. Deze voorraad redt het niet tot Sinterklaasavond ben ik bang. Dat wordt weer bakken morgen…!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s