Kokosmeel

IMG_0373[1]
Ik ben op het ogenblik aan het experimenteren met kokosmeel. Dit meel wordt ook wel kokosbloem genoemd. Het is een vrij zacht en fijn poeder met een structuur die lijkt op die van ‘gewoon’ meel. Het meel is een bijproduct van de kokosmelkproductie. De pulp die overblijft na het uitpersen van het kokosvlees schijnt nog aardig wat voedingsstoffen te bevatten. Daarom wordt de pulp gedroogd en tot meel gemalen.

Kokosmeel vult meer dan amandelmeel vind ik. En is best fijn om mee te werken, al vergt het wat oefening. Het is namelijk droog en je hebt er minder van nodig dan je verwacht.
Kokos en de producten die ervan worden gemaakt vind ik geweldig spul. Het is rijk aan vezels, proteïne en vetten van het goede soort (verzadigde vetten -middellange ketenvetten- die het zogeheten slechte cholesterol niet verhogen.
Zuivere ongeraffineerde extra vierge kokosolie bijvoorbeeld verlaagt de cholesterol-HDL-cholesterolratio (1.).
Bovendien bevat het Laurinezuur, een verzadigd vetzuur dat anti-bacteriële en antivirale eigenschappen heeft. De vetzuren in kokos blijven stabiel tijdens het verhitten dus je hoeft niet bang te zijn voor het ontstaan van transvet als je bijvoorbeeld in kokosolie bakt of frituurt.

Je kunt het als bloem gebruiken, al moet je er wel rekening mee houden dat je voldoende vocht in je recept stopt. Voor ongeveer 100 gram kokosbloem moet je minstens drie eieren toevoegen en/of 100 ml water of ander vocht (melk, kokosmelk) en/of wat vettigs als kokosolie of boter.

Kokos bevat geen gluten die de darmwand irriteren, geen fytinezuur dat de mineraalopname hindert en geen cyanide die de calorieverbranding vermindert. Stofjes die wel in tarwemeel zitten.
Er zit geen overheersende kokossmaak aan het meel. Misschien kan dat de twijfelaar die niet van kokos houdt over de streep trekken. En het lijkt echt op meel. Je kunt er dus van alles mee maken: koekjes, cake en ook wraps of pannenkoekjes.

De mini-muffins die ik ermee maakte, smaakten naar ‘echte cake’ volgens mijn kritisch testpanel. En dat klopt ook. Deze mini-muffins smaken naar citroencake. Ze waren in een ogenblik klaar en waren nog sneller opgegeten. Volgende keer maak ik de dubbele hoeveelheid.

Voor 12 – 16 mini-muffins heb je nodig:

50 gram kokosmeel
een kwart theelepeltje baking soda
een kwart theelepeltje (zee-)zout
één eetlepel water
50 gram roomboter of kokosolie
3 eieren
50 ml honing
theelepel vanille-essence
1 eetlepel citroenrasp en een paar drupjes citroensap
halve eetlepel chiazaadjes voor topping (optioneel, en je kunt ook palmsuiker bovenop strooien)

Meng het meel, baking soda en het zout in een kom.
Meng in de blender de eieren met de honing, het citroenrasp, water en sap en de boter of koksolie. Voeg de vanille-essence toe.
Meng het droge mengsel met het natte. Vet de mini-muffinvorm in en zet er papieren vormpjes in. Schep in elk vormpje een eetlepel beslag en nog een beetje. En strooi er wat chiazaadjes over.

Bak 10 12-14 minuten op 180 graden. Haal de vorm uit de oven en laat de muffins een uurtje afkoelen. Smikkelen maar!

  1. Mensink RP, Zock PL, Kester AD, et al. ‘Effects of dietary fatty acids and carbohydrates on the ratio of serum total to HDL cholesterol and on serum lipids and apolipoproteins: a meta-analysis of 60 controlled trials. (2003)
    Am J Clin Nutr 77:1146-1155. PMID 12716665 gratis volledige artikel.
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s