Kerstdingen

Onze kunstboom staat al in de woonkamer. Dat wil zeggen; hij staat hier ingepakt in een doos achter me op de grond. Ik heb daarnet al een kwartier vanaf de bank naar die doos zitten gluren maar ik kan me er niet toe zetten om hem open te maken. Wat mankeert me toch? Ik heb Ger gister heel de tijd aan zijn hoofd zitten zeuren om die boom voor mij uit de schuur te halen zodat ik hem vandaag in elkaar kan zetten en op een of andere manier kan ik me niet toe zetten.

Heb ik last van Kerstschaamte?  Word ik geteisterd door gepieker over duurzaamheidsvraagstukken omtrent het stroomverbruik van mijn kerstlampjes? Heb ik een aanval van ingetogenheid en drang tot sober leven? Van verspilangst? Is het tijd voor een zelfgemaakte boom van triplex a la Ikea met strak gestileerde versieringen er in?
Niets van dat al.

Die kunstboom van ons gaat al tien, vijftien jaar mee en blijft -zo hoop ik- het komende decennium nog wel bruikbaar. We hebben ledverlichting die ‘s nachts uitgaat. Met dit weer – op het ogenblik waai je hier uit je verschoning als je één stap buiten de deur zet – krijg ik alleen maar meer behoefte aan lichtjes en glitters en een beetje gezelligheid. En soberheid vind ik prachtig voor ná de Kerstweken als ik weer ga detoxen.

Nee.
Ik heb last van kleurschaarste-stress.
Ja echt.
Een ‘minor issue’ vergeleken bij al het actuele wereldleed maar ik ben nu effe met Kerstdingen bezig. Nu heb ik dus helemaal niks met de kleur rood. Daarnet keek ik in een krat met kerstversieringen en ik zag alleen maar rode kerstballen en kerstmannetjes van rood vilt die de jongens ooit op de naschoolse opvang hebben gemaakt. En verder nog meer wonderlijk lelijke creaties van onduidelijke herkomst en/of bouwjaar.
Mijn nicht postte afgelopen weekeind een foto van de kerstboom die zíj had opgetuigd. En die is te mooi. Onwerkelijk mooi. Echt winters met prachtige kleuren, bronzen en witten en grote dennenappels erin; een artistiek en elegant geheel. Het is niet meer normaal hoe mooi zij die boom heeft versierd. En nu moeten minder Kerstcreatief-begaafden met kratten vol lelijke versiersels zoals ik er nog aan beginnen. Voel je ‘m?
Nou dat dus.

Als troost heb ik iets te smikkelen bij de thee. Ik heb nog een stukje van de clafoutis over die ik zondagochtend had gemaakt, toevallig voor diezelfde nicht. Ze was hier op de koffie en ze vond ‘m heerlijk. Zij is niet zo van het koken en het bakken zei ze. Bij haar mislukken dingen meestal. Daar moesten we hartelijk om lachen. Gelukkig dacht ik. Er is gerechtigheid. Je kunt immers niet in alles goed zijn. Dat zou de omgeving te veel worden.

En nu die kerstlampjes maar gaan zoeken. Ik vond daarnet nog een doos met gouden ballen. Misschien wordt het toch nog wat met die boom vandaag.

Recept voor perzikclafoutis (luchtig fruitdessert uit de Franse keuken). Dit recept is heel makkelijk te maken en je kunt er oneindig meer variëren. In plaats van perziken kun je bijvoorbeeld ook een paar verse zoete appels gebruiken, of kersen uit blik of vijgen, of wat voor fruit je maar lekker vindt.
Het is zo gemaakt en kan een heerlijk dessert zijn na je kerstdiner. Je kunt het zo eten maar ook combineren met dikke griekse yoghurt met vanille als je dit kunt hebben, of met kokosslagroom of ijs.



Clafoutis met perzik

Verwarm de oven voor op 175 graden.

Je hebt nodig:
1 groot blik perziken (liefst ongezoet)
1 bio limoen of citroen, je gebruikt de geraspte schil en het sap van een halve limoen of citroen
250 ml kokosmelk
3 eieren
1 volle theelepel vanille extract
60 gr. amandelmeel
50 gr. palmsuiker of honing
beetje grasboter (of kokosolie) om de vorm in te vetten

  1. Verwarm de oven voor op 175 graden.
  2. Vet een vorm in met de roomboter. Ik heb hiervoor een vorm van 21 cm bij 22 cm gebruikt.
  3. Snijd de perziken in plakjes en leg ze op de bodem van je vorm.
  4. Was je limoen of citroen goed. Droog hem en rasp de schil van je limoen of citroen boven de stukjes perzik. Besprenkel de perzik met het sap.
  5. Mix de eieren, de kokosmelk en de vanille in een kom of schenkkan en mix eventjes met de handmixer.  Roer het amandelmeel erdoorheen en mix even met de handmixer totdat je een dun beslag hebt.
  6. Roer de palmsuiker of de honing erdoor.
  7. Schenk het beslag over de perziken en zet in de oven. Bak de clafoutis in 40 minuten gaar en licht goudbruin.
  8. Haal hem uit de oven en laat hem een kwartiertje afkoelen. Je kunt hier 4 grote of 8 bescheiden stukjes uit halen. Serveer en geniet er van.

2 thoughts on “Kerstdingen

  1. Renske blogt says:

    Ik las aandachtig je blog en toen ik clafoutis las kon ik alleen nog maar denken: “Recept, geef me het recept.” En dat deed je. Dank je wel. Ik ga het ook maken.
    Mijn kerstboom is ook totaal niet Pinterest-waardig. Het is een bijeengeraapt zootje van versiering. Maar ik vind hem prima.
    Fijne feestdagen!

    • almondfigtree says:

      Graag gedaan! Ik ben zelf heel blij met dit makkelijke toetje in ons repertoir. Blij dat jij je in mijn kerstboomleed herkent, ben ik niet de enige haha! Mijn boom staat hier nog heel zielig kaal te zijn. Kon ik die lampjes nergens meer vinden. Zucht.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s