Bechterew: the whole story…

Maag_darmstelsel

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit blog is op het moment van schrijven van deze post inmiddels meer dan 50.000  keer bezocht. Ik wil de mensen die me hebben geschreven bedanken voor de steun en aanmoedigingen. De lieve en enthousiaste mailtjes van mensen die succes hebben met dit dieet zijn van grote waarde voor ons. Door jullie berichtjes weten we waarvoor we dit doen. En dat we niet alleen aan het vechten zijn tegen Bechterew.

Er is ruimschoots bewijs voorhanden voor de relatie tussen gezonde darmen en een rustiger auto-immuunsysteem. Ik kan er als academicus en ervaringsdeskundige, nog steeds niet zo goed tegen dat de relatie tussen de werking van de darmen, de darmflora, voeding en het immuunsysteem niet breder wordt onderzocht, en de kennis erover niet breder gedragen en toegepast wordt in ziekenhuizen. Daarmee zou een heleboel mensen een hoop ellende kunnen worden bespaard.

Gedesillusioneerd als ik was door de teleurstellend beperkte kijk van artsen en wetenschap op de behandeling van auto-immuunaandoeningen en gesterkt door mijn eigen ervaringen, vond ik dat ik dan maar zelf informatie moest gaan geven over de relatie tussen voeding en ziekte.

En welk beter medium dan internet om je boodschap te verkondigen. Met als risico natuurlijk dat je voor volslagen kierewiet versleten wordt. Maar dat neem ik dan maar voor lief. Volgens mijn naaste omgeving was ik toch al kierewiet, dus maakt dat beetje roepen van mij dwars tegen die gevestigde orde in, helemaal niet meer uit.

Als ik van andere mensen met Bechterew hoor dat ze zijn gestopt met het eten van zetmeel en zich sindsdien veel beter voelen, dan ben ik oprecht blij voor ze.
Dus hier nog één keer de uitleg over Bechterew en bacteriën. Voor als je oma langskomt en vraagt waarom je toch niet een lekker plakje van de door haar meegenomen cake mee-eet. Zo ongezellig…guttegut. Nou oma, luister maar:


BECHTEREW: THE WHOLE STORY…

Bechterew is een auto-immuunziekte. Daar ligt natuurlijk een genetische gevoeligheid aan ten grondslag maar het begin van Bechterew ontstaat in de darmen. Daar is een ongezonde verhouding ontstaan tussen “slechte” en “goede” bacteriesoorten. Die onbalans kan verschillende redenen hebben; antibioticagebruik, slechte voedingsgewoontes, ziekte, zwakke darmflora vanaf geboorte, aanhoudende stress of een darminfectie.

Bij een opleving van ontstekingsklachten bleek er bij mensen met Bechterew een overvloed aan (antistoffen tegen) Klebsiellabacteriën in de ontlasting te zitten. Deze bacterie kan infecties veroorzaken in de darmwand.
Klebsiella Pneumoniae is een gram negatieve staafvormige bacterie, die in de mond, in de darmen en op de huid voorkomt. Deze bacterie is een opportunist (maakt gebruik van een verminderde afweer, lees “slechte bacterie”) die dus met name in mensen met een verminderde weerstand infecties veroorzaakt. De bacterie is vernoemd naar de Duits-Zwitserse microbioloog Theodor Albrecht Edwin Klebs (1834-1913).
(Niet te verwarren met de inmiddels beruchte ziekenhuis-variant van de Klebsiellabacterie die buiten het lichaam leeft. Deze multiresistente variant is zo gevaarlijk en zo resistent geworden tegen de meest gebruikte antibiotica dat er inmiddels mensen aan zijn overleden. Het ging hier om reeds zieke en verzwakte mensen die in het ziekenhuis waren opgenomen, zie bijv. internet publicaties over het Maasstad ziekenhuis).
400px-Klebsiella_pneumoniae

 

 

 

 

Klebsiella Pneumoniae

 

 

Het immuunsysteem bestrijdt deze infecties uiteraard, maar omdat de bacterie lijkt op de samenstelling van eigen lichaamsweefsel, met name dat van de wervelkolom, bekken, ogen en huid, kan het immuunsysteem deze gezonde weefsels per ongeluk ook aanvallen. En dat is vanzelfsprekend niet de bedoeling. Er komen ontstekingsreacties en verkalking van weefsel. En dat noemen wij de ziekte Bechterew.

Nu kun je , als je Bechterew hebt, drie dingen doen:

1.  Je slikt -of laat jezelf in het ziekenhuis volspuiten met- ontstekingsremmers. Dit remt de ontstekingsprocessen maar onderdrukt ook gezonde reacties tegen andere ziekteverwekkers en laat bovendien op langere termijn weinig heel van je darmwand, maag, organen en hart. Bovendien pakt dit de oorzaak niet aan.

2.  Je bestrijdt de Klebsiellabacterie met een antibioticum specifiek gericht tegen deze bacterie. Dat kan op korte termijn helpen maar je hebt die infectie binnen no time weer te pakken. Eet 1 blaadje ongewassen sla of ongewassen komkommer in een restaurant en je hebt de bacterie weer binnen.

3. Je hongert de Klebsiellabacterie uit met een daarop gericht dieet. Dit herstelt de balans in de darmen op een natuurlijkere en mildere manier die op langere termijn kan leiden tot herstel van de beschadigde darmwand waardoor je conditie op meerdere terreinen verbetert. Bovendien zijn er geen bijwerkingen.

Zoals gezegd had men ontdekt dat mensen met Bechterew tijdens een flare veel (antistoffen tegen) Klebsiella in hun ontlasting produceerden. De Klebsiellabacterie leeft van zetmeel. Met name van slecht of onvolledig verteerd zetmeel dat in de dikke darm terecht komt.
Op het moment dat patiënten zetmeel uit hun dieet schrapten, zag men een frappante verbetering in het klachtenbeeld. Minder stijfheid, minder tot geen pijn, en een verbeterde conditie.
Logisch, want als je de Klebsiellabacterie zijn voeding onthoudt, dan neemt hij in aantal af en triggert hij het immuunsysteem niet meer zo erg. De infectie neemt af, het immuunsysteem komt tot rust, de oorzaak van je Bechterew wordt op een natuurlijke manier onderdrukt, je lichaam kan helen.

Op langere termijn zou je kunnen merken dat je beter tegen -een kleine hoeveelheid- zetmeel kunt. Dat betekent dat je darmwand zich heeft kunnen ontdoen van ontstekingen en heeft kunnen helen. Maar dat is alleen als je je lichaam voldoende tijd hebt gegeven voor herstel.

‘Tis eigenlijk heel eenvoudig. Vindt u ook niet, oma?

 

Bechterew gaat niet over rozen…

05d07d52-8a7c-11e3-b2cd-12313d2f5560-mediumChronisch eigenwijs.
Ja mensen, dat het leven niet altijd over rozen gaat dat wisten velen van jullie waarschijnlijk al. Ik had mijn portie eigenlijk al gehad ruim vóórdat ik mijn diagnose Bechterew kreeg. Het leven met een chronische aandoening doet er nog een schepje bovenop.
Cynisch als ik soms ben, zei ik aanvankelijk dat reuma er dan ook nog wel bij kon. Ik glimlachte er zelfs nog een beetje bij. Later moest ik erkennen dat cynisme me echt niet van mijn ziekte af ging helpen en er een beetje om huilen zo af en toe best opluchtte.

Geheel volgens de huidige trend moet je je diagnose daarna dan ‘omdenken‘ en beweren dat je een nieuwe ‘uitdaging‘ erbij hebt. Humpff. Alsof je tegen een kankerpatiënt zegt: Goh, die pruik staat je écht veel beter dan die vorige die je op had’.
Persoonlijk heb ik weinig met bemoedigend bedoelde uitspraken zoals: ‘ik ben eigenlijk best heel dankbaar voor mijn ziekte omdat je er zoveel van leert ‘. Serieus? Al kan ik prima dingen verzinnen die heel positief hebben uitgepakt de laatste jaren. Door en ondanks mijn Bechterew. En natuurlijk ben ik daar happy mee.
Maar chronisch ziek zijn is geen feest. Klaar.

Acceptatie dan maar? Ik? Nooit. Eigenlijk ben ik meteen na mijn diagnose op zoek gegaan naar ‘iets’. Een remedie. Ik wilde geen enge pillen, geen enge injecties, geen enge MRI-onderzoeken meer. Ik wilde iets waar ik zelf grip op zou kunnen houden.

Toen kwam het Low-starch diet (zetmeelarm dieet) op mijn netvlies. En ik dacht eerst dat het niks was. Het bleek dus alles te zijn.

Nu past een pro-actieve houding eigenlijk het best bij mijn eigenwijze karakter. En hoewel mijn eigenwijsheid me ook diverse gênant aflopende acties in het verleden heeft opgeleverd, maar daarover een ander keer, is eigenwijs zijn binnen dit kader een positief ding gebleken.
Eigenwijze mensen zijn namelijk vasthoudender dan minder eigenwijze mensen. En gaan door waar anderen zeggen dat dat zinloos is. En dat is nu precies de houding die je nodig hebt voor het laten slagen van zo’n project als dit.

Natuurlijk heb ik ook wel eens gedacht dat het geen zin had. Zeker op momenten dat de angst voor ernstige complicaties om de hoek kwam loeren; angst voor vergroeiingen, angst voor nier- of hartproblemen, angst voor een oogontsteking, angst voor verlammende vermoeidheid.
En het werd vooral moeilijk als ik dan toch weer een flinke opleving van klachten kreeg. Meestal kon ik me herpakken op het moment dat ik een logische trigger daarvoor vond: verborgen zetmeel in blikjes tomatensaus uit de supermarkt, een plotselinge weeromslag, stress, vermoeidheid, een verkoudheidje….

De pest met chronische ziekten is, …uh, dat ze dus chronisch zijn. Op het moment dat je denkt dat je het aankunt, bijt die ziekte je nog even keihard in je hielen, en ga je alsnog keihard onderuit. De kunst is niet zozeer om fysiek weer op de rails te komen, al is dat soms moeilijk genoeg, maar om je emotioneel niet te laten vellen.

Mensen die denken dat als je lijf door een lichamelijke aandoening zoals Bechterew letterlijk verstart, je in ieder geval nog een flexibele gezonde geest over hebt, think again. Bechterew tast je concentratievermogen, je geheugen, je plan- en denkkracht en je emotionele huishouding aan. Het zuigt je energie weg, het bemoeilijkt je opname van essentiële vitaminen en mineralen, en leidt vaak tot B-12 tekort en dus hebben mensen met zo’n auto-immuunaandoening dikke kans op totale geestelijke uitputting. En kom daar maar eens uit op eigen kracht. Over uitdagingen gesproken…

Werken aan en blijven geloven in je herstel is een continue proces. Volhouden dus.
Ik moet zeggen dat dát me nog de meeste moeite heeft gekost. De weg naar herstel is namelijk niet lineair en steil omhoog maar gaat met ups en downs en heeft tijd nodig. Maar ook die weg gaat wel omhoog. En wel vooruit. En uiteindelijk ben je lichamelijk én geestelijk opeens een stuk verder dan je dacht dat je was.

Voeding is een hip onderwerp.
En dus proberen steeds meer mensen de laatste tijd wat nieuws op het gebied van voeding om hun gezondheid te verbeteren. Maar iedereen die denkt dat een chronische aandoening die je lichaam in jaren heeft opgebouwd met een beetje gezonder eten binnen twee maanden onder controle is, zou zich misschien eens moeten afvragen of die redenering wel zo logisch is.

Mensen die zeggen zich in het kader van de bestrijding van Bechterew heel strikt aan het zetmeelvrij dieet te houden maar een bordje pasta bij hun schoonmoeder toch echt niet af te slaan, zouden zich misschien kunnen afvragen of het dan zin heeft om er überhaupt mee bezig te gaan.
Bechterew, je darmflora en wat je eet, hebben een directe relatie met elkaar. Het is net als de 10 kilometer schaatsen; één verkeerde wissel en je ligt er uit. Dan heb je het Sven Kramer-syndroom: al die moeite voor niks. Kun je wéér opnieuw beginnen. Zo simpel is dat.

Ik was vrij vastbesloten. Dus ik ging vooruit, maar niet zonder slag of stoot. Niet zonder vallen en opstaan. En heus niet zonder af en toe te balen dat ik geen patatje pindasaus meer kan halen op de markt.
Ik ben streng geweest als het ging om wat ik wel en niet at. Het eerste jaar testte ik bijna alles op de aanwezigheid van zetmeel. Ik verdiepte me in het onderwerp auto-immuunaandoeningen en voeding. Inmiddels heb ik mailcontact met mensen met Bechterew die ook dit dieet doen. Zij wonen verspreid over de hele wereld. Ze weten allemaal hoe dit voelt. Ze weten allemaal dat voeding iets voor ze kan doen en ze zijn er allemaal vrij fanatiek mee bezig.

En heeft me dat dan iets opgeleverd?
Eens kijken; een paar jaar terug kon ik geen 50 meter lopen om een brief te posten. Een paar dagen geleden heb ik met mijn vader anderhalf uur gewandeld. Ik had gister nog een beetje spierpijn in mijn bovenbenen. Het geeft me het gevoel dat ik weer leef.

De laatste keer dat ik een heftige flare-up (heftige opleving van ziekteklachten) had die me een aantal weken bezighield, was vorig jaar zomer.

Gebruik ik nog medicijnen? Laten we kijken: ik gebruik op het ogenblik helemaal geen reuma-medicijnen meer; geen Arcoxia, geen Diclofenac, geen Ibuprofen.
De medicijnen die ik gebruikte voor astmatische bronchitis zijn onlangs in dosering gehalveerd. Op sommige dagen vergeet ik ze zelfs te nemen. Zo goed gaat het eigenlijk.
Voor ik het dieet ging proberen, had ik medicijnen voor de stoelgang. Letterlijk vanaf de dag dat ik met het dieet startte, heb ik ze niet meer nodig gehad.

Ik had eczeem. Vooral op mijn handen en in mijn gezicht. Sinds ik het zetmeelvrij dieet volg, heb ik daar geen last meer van gehad. Ik slaap wat beter. Ik ben minder vaak moe. Mijn spieren worden weer wat sterker. Ik kan langer achter elkaar staan, wat heel fijn is want ik wil vaker in de keuken aan het werk zijn.
Ik kan weer fietsen zonder pijn. Ook met tegenwind.

Woensdagmiddag heb ik mijn honden in bad gedaan. Alleen. Vorig jaar kon ik dat niet zonder hulp van iemand die ze even voor me in en uit bad tilde. Okay, ik had ‘s avonds pijntjes hier en pijntjes daar. Logisch, je gebruikt spieren die je anders niet veel gebruikt. De honden-inzeep-spieren zeg maar… Mijn twee schone honden liggen nu in hun mand een siësta te doen. Het voelt goed dat ik ze weer helemaal zelf kan verzorgen.

Dus heeft dat dieet mij wat opgeleverd? Ja. Veel.

Gaat Bechterew over rozen? Nee. Bechterew gaat niet over rozen. Het gaat ook niet over. Maar op deze manier valt er best wel mee te leven. Dat dan weer wel.

Koekje van eigen deeg

IMG_0738[1]
Vanmorgen moest ik naar de tandarts. Mijn tandarts zit in een dorp naast mijn stad. ‘Waarom,’ vraag jij je af, ‘kies jij een tandarts uit in een dorp naast jouw stad en niet ín jouw stad’.  Datzelfde vroeg ik mij ook af gedurende mijn fietstocht. Helemaal toen het zachtjes maar onmiskenbaar begon te regenen.

Vandaag heb ik nog twee pogingen gedaan om ergens droog naartoe en vandaan te fietsen. Deze mislukten jammerlijk.

Nu is er één ding erger dan een dag fietsen door de regen. En dat is twee dagen fietsen door de regen. Ook gister kwam ik al als een verzopen kat met uitgelopen mascara aan op mijn plek van bestemming. Dat vond ik niet leuk. En dus heb ik vandaag – zo vind ik zelf- recht op troost in de vorm van zelfgebakken koekjes. Het recept is gebaseerd op het bekende Amerikaanse recept voor Snickerdoodles, zachte (kaneel-)suiker koeken. In dit recept zit echter niet erg veel (tafel-)suiker. Het meeste zoet komt van de rijpe bananen. Mijn tandarts zou er blij van worden.

Koekjes met kokosmeel en oude bananen (ongeveer 10 stuks. Niet voor beginners):

Zet de oven op 175 °C .

Neem 2 oude (erg rijpe) bananen en prak ze fijn. Meng dit met 2 eieren. Voeg 2 theelepels vanille-essence toe en 2 theelepels appelazijn. Doe dan nog 2 theelepels honing erbij. Smelt 3 grote eetlepels kokosolie au bain marie of in de magnetron en roer door het mengsel.

Doe in een andere kom 50 gram kokosmeel. Schep er een theelepeltje gezeefde bakingsoda door en meng goed. Voeg eventueel een theelepel kaneel toe.

Meng de droge met de natte massa en zorg ervoor dat er geen klonten in zitten.
Neem 40-50 gram van een reep bittere chocola en hak deze in kleine stukjes. Meng deze door het deeg. Als je deeg wat erg droog lijkt klopt dat want kokosmeel zuigt erg veel vocht op. Je kunt nog een eetlepel water (niet meer) toevoegen als het deeg je erg droog lijkt.
Neem kleine handjes deeg en druk deze een beetje plat op de met bakpapier beklede bakplaat. Bak ze in 20 minuten bruin. Laat ze eerst volledig afkoelen voordat je ze gaat eten. Het is een lekkere koek met een binnenkant die een beetje naar cake neigt.

IMG_0733[1]

Olé !

IMG_0695[1]Wij zijn al in de lente-stemming. Wat zeg ik?! De zomer mag wat mij betreft morgen al beginnen en dan doorlopen tot laten we zeggen eind oktober. Met een heerlijk Indian Summer einde. In mijn gedachten zie ik me al ergens aan de waterkant zitten. Boekje erbij, glaasje drinken, hapje of wat…. Maar laten we niet verder afdwalen…
Hoewel de vogels en sommige bomen en struiken het zo te zien wel met mij eens zijn. In de binnentuin hier is een vogelechtpaar aan het nestelen. Verderop in de gracht zwemt een vrolijk jong zwanenechtpaar rond. Dat ze vrolijk zijn weet ik omdat ik ze zonder gevaar voor eigen leven met de hand kan voeren.
De roos van de buurvrouw lijkt voor de zoveelste keer dit jaar in de knop te staan… Is het een wonder dat mensen de winter dan maar gewoon willen overslaan?

Om fijn bij het thema aan te sluiten, heb ik een Spaans gerechtje gemaakt dat zich zeer goed laat combineren met een glaasje rosé. Een Spaanse asperge tortilla. Een soort dikke gevulde omelet die zich mag vergelijken met een hartige taart. Niet te verwarren met de Mexicaanse tortilla’s waarmee men een wrap-achtige pannenkoek bedoelt.

In de meeste Spaanse tortilla’s gaat aardappel. Maar dat gaan we natuurlijk niet gebruiken. In plaats van blokjes aardappel kan je in dit gerecht heel goed blokjes knolselderij gebruiken. Verder heb ik wat ham, kaas, asperges en ui als vulling gebruikt. Het eindresultaat was een heerlijk hartig hapje dat niet onderdoet voor zijn aardappelvariant.
¡Buen provecho!

Recept Spaanse knolselderij asperge-tortilla:

ongeveer een halve knolselderij, in blokjes gesneden
2 handjes kleine groene asperges, harde uiteindes eraf gesneden
1 ui, fijngesnipperd
2 teentjes knoflook, uitgeknepen
2 à 3 plakjes slagersham of prosciutto of parmaham, fijn gesneden
50 gram geraspte oude kaas
5 eieren
peper en zout, eventueel wat gedroogde kruiden als tijm, oregano en basilicum.

Kook de blokjes knolselderij in 8 minuten beetgaar. Schep de blokjes met een zeef uit het hete water en blancheer de asperges dan nog even 3 minuutjes. Laat de groenten goed uitlekken.
Neem een wat diepere koekenpan met een anti-aanbaklaag (ik heb er ééntje gebruikt met een doorsnede van 24 cm) en bak daarin de blokjes knolselderij aan in wat boter of olie, voeg de ui en de knoflook toe en als laatste de ham.
Klop de 5 eieren los in een kom en meng dit met de geraspte kaas, wat peper, zout en eventueel wat kruiden. Giet het mengsel over het knolselderij-mengsel in de pan.
Leg de asperges er in een cirkelvorm bovenop en druk ze een beetje in het ei-mengsel.

Dek de pan af met een deksel of met wat aluminiumfolie en laat deze nog 20 minuten op een laag pitje staan zodat het ei kan stollen.
Laat de tortilla wat afkoelen voordat je hem in puntjes snijdt. Hij is zowel lauwwarm als koud lekker.

-Voor de variatie zou je ook gedroogde tomaatjes, olijven, ansjovis, fetakaas of lente-ui kunnen toevoegen…..-

Iedereen zijn eigen pinguin!

Gisteren is achter je. Vandaag is het nieuwe jaar begonnen. Begin vandaag met het bouwen aan je zelfgecreëerde leven. Een leven met minder pijn en meer controle over je lijf. Het is weer van jou. Je mag het voeden met gezondheid. Met liefde voor het leven. Met hoop en vertrouwen.
Laat tegenslagen en mindere dagen je motivatie niet ondermijnen. Blijf doorgaan, blijf dromen over nieuwe uitdagingen. Het zal beter gaan…!

Je hoeft het niet alleen te doen. Om je een beetje te steunen is hieronder je eigen pinguïn coach. Met dank aan Jackie van chibird.com.
Ik wens je veel pijnvrije dagen toe in 2014!

tumblr_mpr1m19Qi61qc4uvwo1_r1_400

Hartige trek.

IMG_0673[1]Deze kaaskoekjes zijn je redding bij de hartige trek. Ze hebben een licht zoutige kaassmaak. De echte kaasliefhebber zal er misschien nog wat meer kaas in willen hebben. Voor mij was 100 gram kaas genoeg.
Maar geen nood; deze koekjes zijn waarschijnlijk snel op en dan kun je weer een nieuw voorraadje bakken. Misschien met meer of minder kaas, met nog meer kruiden of knoflook erdoor. Gebruik je fantasie…
En mocht je ze toch niet in 1 dag op krijgen: de volgende dag kun je ze -als ze een beetje zacht geworden zijn- vijf minuutjes  in de oven oppiepen (op 150 graden) en ze zijn weer als nieuw: knapperig en hartig!

Recept kaaskoekjes (20-24 stuks):

50 gr. kokosmeel
75 gr. amandelmeel
100 gr. geraspte oude kaas
halve theelepel cayennepeper
snuf zout
beetje gedroogde kruiden

2 eieren
1 teentje knoflook (uitgeperst)
50 gr. kokosolie (gesmolten)

Verwarm de oven voor op 175°C.  Meng de droge ingrediënten met elkaar. Meng de natte ingrediënten met elkaar. Doe droog bij nat. Kneed tot een deeg ontstaat. Maak hiervan kleine balletjes die je plat drukt op een met bakpapier beklede bakplaat.
Bak ze een kwartiertje tot ze lekker goudbruin zijn.

Yummie!

Kerstontbijt: kaneelbroodjes van kokosmeel

vintage-santa_893003
Ik krijg steeds meer vragen over bakken met kokosmeel. Dus ben ik gaan bakken met een restje meel dat nog in mijn kast stond. En wat een verrassing was het eindresultaat!

Kokosmeel is droog. Dat is iets om rekening mee te houden. Het is wel lekker zacht en poederig maar tot nu toe was het me nog niet gelukt om er een lekker broodje mee te bakken. Tot nu toe. Want vanmiddag heb ik een luxe kaneelbroodje gemaakt met kokosmeel waar zelfs mijn partner van onderstboven was. Weet je nog die kaneelbroodjes van de bakker, zoet, met rozijnen, nog een beetje warm en luchtig..? Deze versie benadert het een beetje. Simpel. Snel klaar. En nog een beetje warm het lekkerst..

Misschien een idee voor het Kerstontbijt?


Recept kaneelbroodjes van kokosmeel:

Zet de oven op 160 ºC.
Week 2 handjes rozijnen in warm water en laat ze uitlekken in een zeef.

neem:
(1)
2 volle eetlepels kokosmeel
1 volle theelepel kaneel
1/3 theelepel bakingsoda

(2)
een ei
2 volle eetlepels kokosmelk
1 dessertlepel gesmolten kokosolie
1 dessertlepel honing
1 theelepel vanille-essence (of het merg uit een vanillestokje)

(3)
+ een halve theelepel kaneel
+ een volle theelepel honing
+ een snufje palmsuiker (kun je ook weglaten).

Meng de droge ingrediënten bovenaan (1) met elkaar in een kommetje. Klop het ei met de natte ingrediënten (2) los in een ander kommetje. Meng de natte met de droge ingrediënten en laat het deeg even staan zodat het vocht wordt opgenomen.
Neem een stukje bakpapier van 10×30 cm en leg het op een bakplaat. Smeer het deeg uit tot een flap van 8×20 cm.
img_066011.jpg

Doe de rozijnen in een kom en meng deze met de kaneel en honing (3). Sprenkel (eventueel) wat palmsuiker op het deeglapje en schep de rozijnen op het deeg.
img_066111.jpg
Rol nu met behulp van het bakpapier, het deeg voorzichtig op tot een rolletje.
img_066211.jpg
Snijd de rol met een scherp mes in tweeën en zet de rolletjes rechtop op de bakplaat. Bak ze in ongeveer 25 minuten gaar. Smakelijk!
IMG_0663[1]

marsepein-cacao sneeuwballetjes

IMG_0607[1]
Sinterklaas…. Ik was er helemaal niet zo mee bezig dit jaar. De druk is eraf; de jongens ‘geloven’ er niet meer in. Wat een zaligheid…! Al hebben we besloten toch wat kleine cadeautjes te kopen en pepernoten in huis te halen. En dat vind ik stiekem best leuk.
De man met de witte baard en rode mijter schijnt er weer te zijn, al ben ik hem nog niet tegengekomen afgelopen week. Toen ik gister door de stad fietste, moest ik wel hier en daar een vrolijk figuur met geveerde pet ontwijken en de gedachte aan kruidnoten was er al weer snel.
Vorig jaar rond deze tijd heb ik ze zelf gebakken ( voor recept zie: https://almondfigtree.wordpress.com/2012/12/03/sint/ ).

Deze week heb ik marsepeinballetjes gemaakt. Maar ik ontkom er niet aan om ook weer kruidnootjes te bakken. De helft van de aanwezigen hier haat marsepein namelijk, de andere helft -inclusief ondergetekende- is er gek op.

Hieronder het recept:

neem 200 gram blanke (ontvelde) amandelen. Maal deze in de keukenmachine. Doe dit, als je machine of blender moeite heeft met het malen van harde dingen, in twee of drie gedeeltes. Voeg 2-3 eetlepels honing toe en meng nog even. Als dit te zwaar is voor de machine, haal de massa er dan uit en meng verder in een kom. Als de massa te droog is, doe je er een eetlepel water bij.
Roer er een dessertlepel vanille-essence door en eventueel nog wat honing of stevia als je de smaak niet zoet genoeg vindt.
Doe wat pure cacao op een bordje en rol met de hand kleine bolletjes die je daarna door de cacao haalt. Je krijgt er vieze plakhanden van maar is dat erg? Neu…

IMG_0606[1]

Groenten en fruit : vet cool!

fatsickandnearlydead-sub
Gister heb ik een sapdagje gehouden. Voor mijn ontbijt heb ik een smoothie van bessen, frambozen, appel, amandelmelk, water en chiazaad gedronken. Als lunch een greenjuice van komkommer, broccoli, paprika, peterselie, winterwortel, bleekselderij, appel en gember. En als avondeten geen sapje maar geroerbakken groenten in een sausje van kokosmelk en ontstekingsremmende specerijen….
Tussendoor nog 2 glazen sap, groene thee, brandnetelthee (goed tegen reuma), muntthee en water.
‘s Middags een paar witte druifjes voor de energie. We hebben een wandelingetje gemaakt toen het droog was en ik voelde mijn lijf steeds rustiger worden.
Ik heb de afgelopen nacht heerlijk en diep geslapen. Toen ik opstond, voelde ik dat de kleine pijntjes van de afgelopen weken veel minder waren geworden. Ik voelde me ontspannen en licht.
Mijn humeur is opgewekt. De regen buiten doet me niks.  Vandaag voel ik me een stuk beter dan de afgelopen dagen.

Wil je weten wat juicen kan betekenen voor je gezondheid, vooral als je een auto-immuunziekte hebt? Ik kan je dan eigenlijk alleen maar aanraden om de documentaire van Joe Cross te bekijken. Joe is één van mijn grote helden en een voorbeeld. Hij was erg ziek, voelde zich erg slecht, begon met juicen en maakte er
een film over.
Zie wat dat met hem deed. Bekijk de trailer van de film, of de gehele film via een link naar YouTube, zie hieronder:

Voor de trailer, bekijk:


FULL MOVIE:

http://www.youtube.com/watch?v=V-WUP5psyuM

Elfen en trollen en sodabrood…

Op verzoek is hieronder een recept voor Iers Sodabrood. Dit (amandelmeel-)brood is gebaseerd op het recept van een traditioneel Iers grofkorrelig rond sodabrood, waarvoor in Ierland onder andere karnemelk als ingrediënt wordt gebruikt.
Karnemelk of yoghurtvarianten, en vooral aardappels en uien vormden jaren het standaardvoedsel van de boerenbevolking. In Ierland, op het platteland, maar ook op andere plekken in de wereld, wordt het Sodabrood door liefhebbers van traditionele broden tot vandaag de dag nog thuis gebakken. In allerlei varianten. Vroeger in een gietijzeren pan boven een vuurtje, tegenwoordig gewoon in de oven.
En tenzij je thuis een traditionele houtoven of buitenoven hebt, gaan wij dat ook gewoon in de oven doen.

In plaats van karnemelk nemen we voor dit brood onze eigen ‘traditionele’ 24-uurs huisyoghurt. Verdun deze met een klein beetje water tot karnemelkdikte. Als je geen yoghurt klaar hebt, kun je deze ook vervangen door 2 eetlepels appelazijn.
Je gebruikt verder een volle theelepel Baking Soda (natrium­bicarbonaat) dat in dit brood als rijsmiddel dient. Meng alles (precieze beschrijving recept onder aan pagina) straks voor een ambachtelijke touch met de hand en vorm een ronde, enigszins platte bol. Leg hem in een ronde vorm of gewoon, als een soort vloerbrood op bakpapier in het midden van een bakplaat.

Als de bol is gevormd trek je met een scherp mes een kruis over de bovenkant van het brood. Volgens het oude Ierse volksgeloof is het bedoeld om eventueel aanwezige elfjes uit het brood te laten ontsnappen. Je weet maar nooit of die in je brood zouden kunnen zitten. Ik voel een licht ‘Rien Poortvliet-gevoel’ op komen nu ik dit schrijf, hoewel ik moet toegeven dat je natuurlijk niets hebt aan elfen, trollen of kabouters in je boterham. Het effect van het kruis is verder dat het brood beter kan rijzen en niet scheurt tijdens het bakken.

Mijn variant van het brood bevat een Italiaanse mix van olijven, gedroogde of verse Italiaanse kruiden en een teentje knoflook. Je kunt ook een zoete variant maken met rozijnen, kaneel en honing.

Hier de basis:
275 gram amandelmeel
snuf zeezout
volle theelepel Baking Soda
Handje olijven, in stukjes of door de helft gesneden
klein handje gdroogde Italiaanse kruiden (of verse)
eventueel een teen knoflook, fijgeknepen
een kopje yoghurt, iets verdund met water of  2 eetlepels appelazijn
2 eieren
1 theelepel honing (dan wordt de korst wat knapperiger)

Verwarm de oven voor tot 180 C°.

1. Mix amandelmeel, zout, Baking Soda en kruiden in een kom
2. Mix in een andere kom de eieren, de honing en de yoghurt of  de appelazijn
3. Meng de droge met de natte ingredienten en voeg de stukjes olijf toe (eventueel de knoflook)
4. Kneed met de hand (niet te lang), leg het deeg in een ronde bakvorm of op bakpapier op de bakplaat en vorm een platte bol van een paar centimeter hoog. Trek met een scherp mes een kruis (niet te diep in het deeg)
5. Bak op 180 C° ongeveer 20 minuten. Doe de oven dan uit en laat het brood nog 10 minuten in de oven staan. Neem het brood uit de oven en laat het een half uur tot een uur afkoelen.

Lekker met (kruiden-)boter, olijfolie met knoflook, pesto of Franse kaas…

IMG_0086