Reboot your system!

IMG_1197[1]
Immuunsysteem-regeneratie.
Wetenschappers verbonden aan de University of Southern California hebben ontdekt dat vasten gedurende 2 of meer dagen, niet alleen beschermt tegen de nare bijwerkingen van chemotherapie maar ook zorgt voor een regeneratie van het immuunsysteem door het aanzetten van stamcellen van een inactieve status naar een status van zelfvernieuwing*.
Dit was althans het geval bij muizen in laboratoriumomstandigheden. Conclusies uit eerder onderzoek waarbij een kleine groep kankerpatiënten op proef kortdurend vastten gedurende hun behandeling met chemo, leken in dezelfde richting te wijzen als het om onze soort gaat.

“We could not predict that prolonged fasting would have such a remarkable effect in promoting stem cell-based regeneration of the hematopoietic system,” Valter Longo, corresponding author of the study and  the Edna M. Jones Professor of Gerontology and the Biological Sciences at the USC Davis School of Gerontology, said in a statement. “When you starve, the system tries to save energy, and one of the things it can do to save energy is to recycle a lot of the immune cells that are not needed, especially those that may be damaged.”

The researchers said prolonged fasting forces the body to use stores of glucose, fat and ketones, but also breaks down a significant portion of white blood cells. Longo likens the effect to lightening a plane of excess cargo.

They also found that prolonged fasting also reduced the enzyme PKA, which is linked to ageing and a hormone which increases cancer risk and tumor growth“. PKA is the key gene that needs to shut down in order for these stem cells to switch into regenerative mode. It gives the ‘okay’ for stem cells to go ahead and begin proliferating and rebuild the entire system,” Long said. “And the good news is that the body got rid of the parts of the system that might be damaged or old, the inefficient parts, during the fasting. Now, if you start with a system heavily damaged by chemotherapy or aging, fasting cycles can generate, literally, a new immune system.”.

Bron: http://www.universityherald.com/articles/9814/20140608/fasting-for-at-least-3-days-could-rejuvenate-immune-system.htm

Vasten wordt in een aantal culturen al generaties lang toegepast als een methode om lichamelijk en geestelijk herstel te bevorderen, het lichaam te ontdoen van afvalstoffen, oude kwaaltjes en infecties te verlichten en te werken aan het verhogen van het energieniveau.
Niet alleen het immuunsysteem, maar ook vitale organen als de lever en de nieren hebben baat bij een paar dagen niet of heel weinig eten (zo lang je uiteraard maar wel water blijft drinken).
Dat vasten daarnaast dit opmerkelijke kick-starteffect kan hebben op ons immuunsysteem is nu wetenschappelijk bewezen. Vasten zorgt dus uiteindelijk voor een reboot van je systeem. Fijn. En heel interessant voor mensen met een beschadigd immuunsysteem of een auto-immuunaandoening zoals Bechterew.

Vasten is echter niet makkelijk. Het kan, als je het niet gewend bent, een ware uitdaging zijn, I can tell you that. Helemaal niet eten maakt je slap, chagrijnig, geeft je hoofdpijn en kan zelfs een grieperig gevoel geven.
Is dat nou leuk? Nee, maar ná het vasten krijg je de beloning in de vorm van een schone en gezonde uitstraling, meer energie en het gevoel dat je een kilootje of wat lichter bent, geestelijk en lichamelijk.

Nu zeggen wetenschappers betrokken bij bovengenoemd onderzoek dat je met een ‘alsof je vast-regime’ van vier tot vijf dagen waarbinnen je niet meer dan zo’n 750 tot zo’n 1000 calorieën per dag naar binnen krijgt hetzelfde effect kan bereiken, namelijk een complete kickstart van je immuunsysteem. Kijk, dat klinkt al veel vriendelijker dan helemaal niet mogen eten…
Je zou zoiets dus kunnen bereiken door 4 à 5 dagen alleen maar groente/fruitsap, water en lichte thee te drinken, aangevuld met een soepje of een lichte maaltijd ‘s avonds.
Zoals het een goed Amerikaans advies betaamt, dient dit natuurlijk “uitsluitend te gebeuren onder medische supervisie”. Don’t try this at home dus boys and girls.
In Nederland zijn we gelukkig wat minder truttig, al moet je als je zwanger bent of ernstig ziek, chemo krijgt, wat ouder bent of anderszins kwetsbaar, natuurlijk niet zonder overleg met omgeving en je behandelend arts aan zoiets beginnen.

Valter Longo, one of the team’s researchers, explained to The Daily Beast that a “mimicking” fast diet of 750-1050 calories per day for at least 4 or 5 days is sufficient to kick the body in a regenerative state. “Any fasting is better than nothing,” he said, “ [but] 4 to 5 days of fasting are necessary to maximize it’s effects, but they must be done under medical supervision and preferably in a clinic.”

Bron: The Daily beast.com http://www.thedailybeast.com/articles/2014/06/07/fasting-might-regenerate-human-immune-system.html


Sapvasten.

Medisch verantwoord of niet, er zijn mensen die het sapvasten tot een ware challenge hebben verheven. Een tijdje terug blogde ik over een documentaire van Joe Cross
( http://www.youtube.com/watch?v=V-WUP5psyuM ). Hij heeft zijn ernstige auto-immuunaandoening met 30 ( ! ) dagen sapvasten in totale remissie gekregen.
Op een bepaald moment kon hij helemaal stoppen met zijn medicijnen. Hij was niet helemaal ongetraind en had eerder al wat kortere periodes gevast, dus wist wat hem te wachten stond. Daarnaast liet hij zich regelmatig onderzoeken door een arts om te kijken hoe zijn lichaam reageerde.

Toen ik zijn documentaire voor het eerst zag, was ik erg verbaasd over het gegeven dat een auto-immuunaandoening blijkbaar met een groentesapje te bedwingen viel. Ik zag mezelf echter niet 30 dagen op sap leven.

Interessante vraag was altijd of nu juist de goede voedingsstoffen in de sappen voor de remissie zorgde, of het niet eten van belastende zaken als fastfood en andere ellende. Nu blijkt dat door het ontlasten van het verteringssysteem, het lichaam eindelijk eens toekomt aan de broodnodige herstelwerkzaamheden. En dat alles bij elkaar zorgt ervoor dat zelfs een auto-immuunaandoening langzaam uitdooft. Bijkomend voordeel is dus dat je immuunsysteem aantoonbaar wordt geüpdatet. Oude, beschadigde en inefficiënte delen worden weggegooid.

‘Any fasting is better than nothing’, zei iemand hierboven. Dat blijkt, want ik heb inmiddels meerdere malen 1 of 2 dagen ‘alsof gevast’ met groentesappen en een soepje
‘s avonds en daarmee toch mooi maar mijn flares (opvlamming van ontstekingsklachten) kunnen indammen. Sapvasten blijkt in mijn ervaring een hele goede manier te zijn om een door Bechterew geplaagd lichaam tot rust te krijgen.

Op je gezondheid!

Onderstaande recepten zijn voldoende voor één groot glas of 2 kleine glazen (o.a. gebaseerd op recepten van Jamie Oliver).

IMG_1200[1]Recept 1. ‘Een-hele-goeie-morgen-smoothie’:
Schil één derde winterwortel of 1 gewone wortel en snijd hem in stukjes. Doe deze in de blender. Gooi er 2 handjes bevroren mango bij (pakjes bevroren fruit zijn te koop bij de supermarkt), rasp een stukje van 1 à 2 cm verse gember boven de blender, doe het sap van een halve limoen erbij en 200 ml kwaliteits-sinaasappelsap of appelsap. Blend. Klaar.

Recept 2. Simpele greenjuice:
Juice 1 biologische komkommer met schil, 1 appel, een hand peterselie en een paar handjes bladspinazie. Meng met wat citroensap. Ready.

IMG_1201[1]Recept 3. Peer-bosbessen smoothie:
Schil en snijd 2 rijpe peren in stukjes. Doe deze met 150 gr. bosbessen en 200 ml kwaliteit appelsap, suikervrije appelmoes of sinaasappelsap in de blender. Blend. Klaar.

*
http://www.cell.com/cell-stem-cell/abstract/S1934-5909%2814%2900151-9

Meer lezen:
http://www.medicalnewstoday.com/articles/277860.php
http://eoswetenschap.eu/artikel/vasten-gezond
http://www.rebootwithjoe.com/juicing/

Zetmeelvrij op vakantie

IMG_1075[1]Waar ik nog het meest tegenop heb gezien de afgelopen jaren, is op vakantie gaan. De vraag is immers: hoe houd je je in de vakantie een beetje fatsoenlijk aan je dieet? Het staat of valt natuurlijk met de vraag waar je naartoe gaat, wat de lokale keuken allemaal biedt en hoeveel je bereid bent te willen improviseren.

Dit jaar gingen we naar een Chambres d’hotes in de Bourgogne. Ontbijt en diner zou worden verzorgd door Hetty, onze gastvrouw. Voor de lunch zouden we zelf zorgen.
Eten bij een ander is altijd spannend. Ik had die mevrouw dan wel verteld dat ik geen zetmeel eet, en zij had terug gemaild dat dat geen enkel probleem was, maar je weet maar nooit of iemand een beetje uit de voeten kan met dit rare dieet van mij.

Ik zal het iemand niet snel kwalijk nemen als ik per ongeluk iets geserveerd krijg met granen of meel erin. Het uitleggen van het hoe en waarom van dit dieet is namelijk niet altijd eenvoudig gebleken. Ik ben regelmatig teleurgesteld in toch ook niet de slechtste en goedkoopste restaurants. Daartegenover staan ontelbare goed bedoelde en vaak ook  uitstekend gelukte creaties van anderen die ik wel heb kunnen eten.
Toen ik een tijdje bezig was met dit dieet, ging het me opvallen dat échte kookfanaten met pure ingrediënten koken, zonder al te veel fratsen. Puur eten zoals het bedoeld is, zonder E-nummers, toevoegingen, kunstjes en afleiding. En daarmee kom ik met mijn dieet een heel eind.
IMG_1131[1]Maar goed, je leert niks te verwachten. Zoals altijd had ik dus toch van alles aan basisvoeding meegenomen. Gewoon voor de zekerheid. Een kleine afsluitbare kan 24-uurs yoghurt, een noten-vruchtencake, zetmeelvrije repen, gedroogd en vers fruit, noten en blokjes oude kaas. Want het laatste wat je wilt is met rugpijn en een lijf als een plank je vakantie doorbrengen.
IMG_1072[1]IMG_1132[1]Ik heb mijn eigen eten eigenlijk niet nodig gehad. Het was voor het eerst in twee-en-een-half jaar dat ik zonder mijn eigen spullen had kunnen doen. Hetty, onze vriendelijke en zeer attente gastvrouw had de moeite genomen om speciaal voor mij een notenbrood te laten bakken door een vriendin van haar (recept verderop). Wij waren aangenaam verrast. Haar brood smaakte fantastisch.

Avond aan avond kookte onze gastvrouw voor ons de sterren van de hemel. Het ene gerecht nog smakelijker dan het andere. Met oog voor detail wist ze ons elke keer weer een mooie zetmeelloze maaltijd voor te zetten. Zo genoten we onder andere van huisgemaakte soepen, een gecaramelliseerd Bourgondisch kippetje met sjalotjes en gebakken witlof, een taartje van ganzenleverpaté, appel en bietjes, met coquilles gevulde zalm, aubergine met gehakt uit de oven en met kruiden gevulde forel.  ‘Dit is pas vakantie,’ dacht ik, ‘eindelijk hoef ik me eens niet druk te maken over wat ik wel en niet kan eten…’.
Op een bepaald moment kwam onze gastvrouw met een door haar zelf gemaakt hartig notenbrood aanzetten. Echt heel goed. Lekker met boter of kaas. Of zo, zonder iets erop (ook dat recept vind je verderop).

IMG_1092[1]IMG_1135[1]Gewoon stokbrood voor Ger en hartig notenbrood voor mij gemaakt door Hetty.

IMG_1136[1]Salade rouge: carpaccio van bietjes, tomatensalsa en aardbeien met een dressing van zoete balsamico en munt.
IMG_1141[1]‘cappuccino’ van mirabellen, dikke room en vlierbessensap.

En zo genoten wij heerlijk van een paar ontspannen dagen in en rondom onze gîte. Van het uitzicht, de omgeving, van het met brocante ingerichte huis, van het weer, van de schone lucht en van de culinaire en zeer esthetisch verantwoord gerangschikte verrassingen op ons bord.

En ook de honden genoten. De één hield zich bezig met het rollen in – en opeten van – konijnenkeutels en de ander met het zorgvuldig slopen van dennenappels. Als ze uitgehobbyd waren, lagen ze met half gesloten ogen op het gras in het zonnetje. Welke hond houdt er niet van…
IMG_1123[1]maffe hond…

En zo waren wij viertjes even helemaal in ons element. En onze gastvrouw ook, in haar prachtige Franse huis met dikke muren en heerlijke woonkeuken. Zij bleek een echte aanhanger van puur eten. ‘Met eten moet je niet te veel rommelen,’ zei Hetty terwijl ze onze leeggesmikkelde borden uithaalde. En zo is het maar net!

IMG_1088[1]Voor meer informatie over logeren in de Bourgogne en adresgegevens dit soort Chambres d’Hotes door heel Frankrijk, zie:
http://www.charmelogies.com/province/frankrijk/3/Bourgogne/40
http://www.chambresdhoteswijzer.nl/
http://www.chambresdhotes-info.nl/


recept zoet oernotenbrood:

600 gram gemengde noten (hazelnoten, walnoten of amandelen, fijngemalen of gehakt)
6 eieren
flinke scheut olijfolie
snufje zout
2-4 eetlepels geraspte kokos
als vulling: paar handjes gedroogde vijgen, abrikozen of dadels, in stukjes gesneden. In het brood dat ik kreeg zaten onder andere hele gedroogde goji-bessen. Dit geeft het brood een gezellig uiterlijk.
Eventueel nog 1-2 eetlepels honing als je van echt zoet houdt.

Verwarm de oven voor op 170 graden.
Klop de eieren los.
Voeg de kokos en de vulling van noten en vruchten toe.
Doe alles in een beboterd cakeblik en dek dit af met aluminiumfolie.
Zet het blik in de oven en bak het brood eerst 40 minuten. Verwijder daarna de folie en laat het brood nog eens 40 minuten bakken (in totaal dus 80 minuten).


Recept hartig hazelnoten-amandelbrood:

200 gram ongebrande hazelnoten, grof gehakt
200 gram amandelen, fijngemalen of gewoon amandelmeel uit de winkel
2 uien, zeer fijngesneden
2 teentjes knoflook, fijngesneden
2 eetlepels olijfolie
3 eieren
een klein handje salie
een klein handje peterselie, fijn geknipt
beetje zout en peper

Verwarm de oven voor op 175 graden.
Verhit een pan en bak de ui ongeveer 3 minuten zonder olie, schep om.
Voeg de knoflook en de olijfolie toe.
Meng de fijngemalen amandelen of de amandelmeel met de salie en de peterselie.
Maal de hazelnoten grof of hak ze grof en meng ze met het amandelmeel-mengsel.
Meng de eieren met het mengsel.
Voeg peper en zout toe.
Bekleed een cakevorm met bakpapier en schep het mengsel erin. Dek af met aluminiumfolie.
Zet het brood ongeveer 45 minuten in de voorverwarmde oven.
Verwijder dan het folie en bak nog 25 minuten. Kijk of het brood gaar is door er satéprikker in te steken. Als deze er droog uitkomt is het gaar.

Als je een kleine versie wil maken van dit brood in een klein cakeblik: neem de helft van de ingrediënten. Bak 25 minuten met folie en dan nog eens 15-20 minuten zonder folie.
Je kunt dit brood warm of koud eten.

Bechterew gaat niet over rozen…

05d07d52-8a7c-11e3-b2cd-12313d2f5560-mediumChronisch eigenwijs.
Ja mensen, dat het leven niet altijd over rozen gaat dat wisten velen van jullie waarschijnlijk al. Ik had mijn portie eigenlijk al gehad ruim vóórdat ik mijn diagnose Bechterew kreeg. Het leven met een chronische aandoening doet er nog een schepje bovenop.
Cynisch als ik soms ben, zei ik aanvankelijk dat reuma er dan ook nog wel bij kon. Ik glimlachte er zelfs nog een beetje bij. Later moest ik erkennen dat cynisme me echt niet van mijn ziekte af ging helpen en er een beetje om huilen zo af en toe best opluchtte.

Geheel volgens de huidige trend moet je je diagnose daarna dan ‘omdenken‘ en beweren dat je een nieuwe ‘uitdaging‘ erbij hebt. Humpff. Alsof je tegen een kankerpatiënt zegt: Goh, die pruik staat je écht veel beter dan die vorige die je op had’.
Persoonlijk heb ik weinig met bemoedigend bedoelde uitspraken zoals: ‘ik ben eigenlijk best heel dankbaar voor mijn ziekte omdat je er zoveel van leert ‘. Serieus? Al kan ik prima dingen verzinnen die heel positief hebben uitgepakt de laatste jaren. Door en ondanks mijn Bechterew. En natuurlijk ben ik daar happy mee.
Maar chronisch ziek zijn is geen feest. Klaar.

Acceptatie dan maar? Ik? Nooit. Eigenlijk ben ik meteen na mijn diagnose op zoek gegaan naar ‘iets’. Een remedie. Ik wilde geen enge pillen, geen enge injecties, geen enge MRI-onderzoeken meer. Ik wilde iets waar ik zelf grip op zou kunnen houden.

Toen kwam het Low-starch diet (zetmeelarm dieet) op mijn netvlies. En ik dacht eerst dat het niks was. Het bleek dus alles te zijn.

Nu past een pro-actieve houding eigenlijk het best bij mijn eigenwijze karakter. En hoewel mijn eigenwijsheid me ook diverse gênant aflopende acties in het verleden heeft opgeleverd, maar daarover een ander keer, is eigenwijs zijn binnen dit kader een positief ding gebleken.
Eigenwijze mensen zijn namelijk vasthoudender dan minder eigenwijze mensen. En gaan door waar anderen zeggen dat dat zinloos is. En dat is nu precies de houding die je nodig hebt voor het laten slagen van zo’n project als dit.

Natuurlijk heb ik ook wel eens gedacht dat het geen zin had. Zeker op momenten dat de angst voor ernstige complicaties om de hoek kwam loeren; angst voor vergroeiingen, angst voor nier- of hartproblemen, angst voor een oogontsteking, angst voor verlammende vermoeidheid.
En het werd vooral moeilijk als ik dan toch weer een flinke opleving van klachten kreeg. Meestal kon ik me herpakken op het moment dat ik een logische trigger daarvoor vond: verborgen zetmeel in blikjes tomatensaus uit de supermarkt, een plotselinge weeromslag, stress, vermoeidheid, een verkoudheidje….

De pest met chronische ziekten is, …uh, dat ze dus chronisch zijn. Op het moment dat je denkt dat je het aankunt, bijt die ziekte je nog even keihard in je hielen, en ga je alsnog keihard onderuit. De kunst is niet zozeer om fysiek weer op de rails te komen, al is dat soms moeilijk genoeg, maar om je emotioneel niet te laten vellen.

Mensen die denken dat als je lijf door een lichamelijke aandoening zoals Bechterew letterlijk verstart, je in ieder geval nog een flexibele gezonde geest over hebt, think again. Bechterew tast je concentratievermogen, je geheugen, je plan- en denkkracht en je emotionele huishouding aan. Het zuigt je energie weg, het bemoeilijkt je opname van essentiële vitaminen en mineralen, en leidt vaak tot B-12 tekort en dus hebben mensen met zo’n auto-immuunaandoening dikke kans op totale geestelijke uitputting. En kom daar maar eens uit op eigen kracht. Over uitdagingen gesproken…

Werken aan en blijven geloven in je herstel is een continue proces. Volhouden dus.
Ik moet zeggen dat dát me nog de meeste moeite heeft gekost. De weg naar herstel is namelijk niet lineair en steil omhoog maar gaat met ups en downs en heeft tijd nodig. Maar ook die weg gaat wel omhoog. En wel vooruit. En uiteindelijk ben je lichamelijk én geestelijk opeens een stuk verder dan je dacht dat je was.

Voeding is een hip onderwerp.
En dus proberen steeds meer mensen de laatste tijd wat nieuws op het gebied van voeding om hun gezondheid te verbeteren. Maar iedereen die denkt dat een chronische aandoening die je lichaam in jaren heeft opgebouwd met een beetje gezonder eten binnen twee maanden onder controle is, zou zich misschien eens moeten afvragen of die redenering wel zo logisch is.

Mensen die zeggen zich in het kader van de bestrijding van Bechterew heel strikt aan het zetmeelvrij dieet te houden maar een bordje pasta bij hun schoonmoeder toch echt niet af te slaan, zouden zich misschien kunnen afvragen of het dan zin heeft om er überhaupt mee bezig te gaan.
Bechterew, je darmflora en wat je eet, hebben een directe relatie met elkaar. Het is net als de 10 kilometer schaatsen; één verkeerde wissel en je ligt er uit. Dan heb je het Sven Kramer-syndroom: al die moeite voor niks. Kun je wéér opnieuw beginnen. Zo simpel is dat.

Ik was vrij vastbesloten. Dus ik ging vooruit, maar niet zonder slag of stoot. Niet zonder vallen en opstaan. En heus niet zonder af en toe te balen dat ik geen patatje pindasaus meer kan halen op de markt.
Ik ben streng geweest als het ging om wat ik wel en niet at. Het eerste jaar testte ik bijna alles op de aanwezigheid van zetmeel. Ik verdiepte me in het onderwerp auto-immuunaandoeningen en voeding. Inmiddels heb ik mailcontact met mensen met Bechterew die ook dit dieet doen. Zij wonen verspreid over de hele wereld. Ze weten allemaal hoe dit voelt. Ze weten allemaal dat voeding iets voor ze kan doen en ze zijn er allemaal vrij fanatiek mee bezig.

En heeft me dat dan iets opgeleverd?
Eens kijken; een paar jaar terug kon ik geen 50 meter lopen om een brief te posten. Een paar dagen geleden heb ik met mijn vader anderhalf uur gewandeld. Ik had gister nog een beetje spierpijn in mijn bovenbenen. Het geeft me het gevoel dat ik weer leef.

De laatste keer dat ik een heftige flare-up (heftige opleving van ziekteklachten) had die me een aantal weken bezighield, was vorig jaar zomer.

Gebruik ik nog medicijnen? Laten we kijken: ik gebruik op het ogenblik helemaal geen reuma-medicijnen meer; geen Arcoxia, geen Diclofenac, geen Ibuprofen.
De medicijnen die ik gebruikte voor astmatische bronchitis zijn onlangs in dosering gehalveerd. Op sommige dagen vergeet ik ze zelfs te nemen. Zo goed gaat het eigenlijk.
Voor ik het dieet ging proberen, had ik medicijnen voor de stoelgang. Letterlijk vanaf de dag dat ik met het dieet startte, heb ik ze niet meer nodig gehad.

Ik had eczeem. Vooral op mijn handen en in mijn gezicht. Sinds ik het zetmeelvrij dieet volg, heb ik daar geen last meer van gehad. Ik slaap wat beter. Ik ben minder vaak moe. Mijn spieren worden weer wat sterker. Ik kan langer achter elkaar staan, wat heel fijn is want ik wil vaker in de keuken aan het werk zijn.
Ik kan weer fietsen zonder pijn. Ook met tegenwind.

Woensdagmiddag heb ik mijn honden in bad gedaan. Alleen. Vorig jaar kon ik dat niet zonder hulp van iemand die ze even voor me in en uit bad tilde. Okay, ik had ‘s avonds pijntjes hier en pijntjes daar. Logisch, je gebruikt spieren die je anders niet veel gebruikt. De honden-inzeep-spieren zeg maar… Mijn twee schone honden liggen nu in hun mand een siësta te doen. Het voelt goed dat ik ze weer helemaal zelf kan verzorgen.

Dus heeft dat dieet mij wat opgeleverd? Ja. Veel.

Gaat Bechterew over rozen? Nee. Bechterew gaat niet over rozen. Het gaat ook niet over. Maar op deze manier valt er best wel mee te leven. Dat dan weer wel.

Groenten en fruit : vet cool!

fatsickandnearlydead-sub
Gister heb ik een sapdagje gehouden. Voor mijn ontbijt heb ik een smoothie van bessen, frambozen, appel, amandelmelk, water en chiazaad gedronken. Als lunch een greenjuice van komkommer, broccoli, paprika, peterselie, winterwortel, bleekselderij, appel en gember. En als avondeten geen sapje maar geroerbakken groenten in een sausje van kokosmelk en ontstekingsremmende specerijen….
Tussendoor nog 2 glazen sap, groene thee, brandnetelthee (goed tegen reuma), muntthee en water.
‘s Middags een paar witte druifjes voor de energie. We hebben een wandelingetje gemaakt toen het droog was en ik voelde mijn lijf steeds rustiger worden.
Ik heb de afgelopen nacht heerlijk en diep geslapen. Toen ik opstond, voelde ik dat de kleine pijntjes van de afgelopen weken veel minder waren geworden. Ik voelde me ontspannen en licht.
Mijn humeur is opgewekt. De regen buiten doet me niks.  Vandaag voel ik me een stuk beter dan de afgelopen dagen.

Wil je weten wat juicen kan betekenen voor je gezondheid, vooral als je een auto-immuunziekte hebt? Ik kan je dan eigenlijk alleen maar aanraden om de documentaire van Joe Cross te bekijken. Joe is één van mijn grote helden en een voorbeeld. Hij was erg ziek, voelde zich erg slecht, begon met juicen en maakte er
een film over.
Zie wat dat met hem deed. Bekijk de trailer van de film, of de gehele film via een link naar YouTube, zie hieronder:

Voor de trailer, bekijk:


FULL MOVIE:

http://www.youtube.com/watch?v=V-WUP5psyuM

10.000

Mijn honden hebben een Bad Hair Day vandaag.
Serieus.
De één keek me verongelijkt aan toen ik vanmorgen over de mand boog en “goedemorgen” zei. Zijn bovenlip zat scheef aan zijn onderlip geplakt, zijn oogleden hingen nog op half zeven en de haren op zijn kop vormden een raar soort graancirkel. Nee, hier was niks fris en fruitigs aan.
De ander had zich bijna volledig ingerold in zijn fleecedeken zodat hij eruit zag als een saucijsje. Een klein puntje staart was zichtbaar. Verder zou je niet zeggen dat er nog een hele hond aan vastzat.
Mijn vriendelijke groet deed weinig enthousiasme bij beiden opwaaien. Dat was jammer want ik had publiek nodig. Toen ik vanmorgen namelijk inlogde, zag ik dat we meer dan 10.000 bezoekjes hebben gehad op dit blog. Da’s fantastisch.

Na nog een half uurtje met zijn kop tussen twee kussens begraven te hebben gelegen, deed nummer 1 een poging om zich uit te rekken en stapte uit de mand. Nummer twee volgde al snel, hoewel hij eerst uitgebreid de tijd nam om zich uit te schudden. Ook zijn haar zit op één of andere manier raar. Tijd om naar buiten te gaan.

Het licht van een voorzichtig zonnetje wordt weerkaatst in het water van de gracht. Het is helemaal geen slecht weer deze ochtend. Hopelijk vinden mijn gewrichten dat ook vandaag en werkt alles een beetje mee. Hoe dan ook is er reden om blij te zijn. Het is droog! Da’s al heel wat. Ik stapte redelijk soepel mijn bed uit vanmorgen! Ik heb 10.000 bezoekers!!

De honden krijgen ‘s morgens altijd een Pedigree dentastix-koekje. Tegen tandsteen. Ze vinden het nog lekker ook. Ik heb er twee in mijn hand en zwaai ermee heen en weer.
“Ik heb de 10.000 gehaald”, zeg ik tegen ze. Het interesseert ze niet. Ze hebben alleen oog voor de koekjes. Ik gooi er ééntje de gang in. De honden rennen om het hardst. Eentje maakt een sliding en de ander vist het koekje voor zijn snuit weg. Snel gooi ik het tweede koekje. Tevreden liggen ze nu onder de tafel te kauwen. Voor mijzelf heb ik een punt taart op tafel gezet. “Best leuk hoor”, zeg ik hardop tegen m’n computerscherm.
IMG_0600[1]Recept onwijs lekkere taart (volgens de rest van de familie hier. Mee eens trouwens).

nodig:
6 eieren
50 gr. honing en 50 gr. palmsuiker
1 zakje vanillesuiker
150 gr. amandelmeel
2 eetlepels kokosmeel
1 theelepel bakingsoda
1 bakje mascarpone of -als je geen lactose wilt gebruiken- lactose-vrije roomkaas van Minus L. (verkrijgbaar o.a. bij Jumbo, 250 gram)
1 stokje vanille
2 eetlepels honing extra

Eventueel slagroom om te versieren (Minus L heeft ook lactose-vrije slagroom).

1. Verwarm de oven voor op 175 °C. Bekleed een springvorm van Ø 20-22 cm met bakpapier en vet de randen in met boter of olie. Neem een grote pan en een iets kleinere pan of kom om erin te hangen. Breng een laagje water aan de kook in de grote pan en hang er een kleinere in. De kleine pan/kom mag het water niet raken. Doe de 6 eieren, met de palmsuiker, de honing en de vanillesuiker erbij en klop met de mixer gedurende 8-10 minuutjes tot een schuimige massa.
Meng de amandelmeel met de kokosmeel en de bakingsoda. Neem de kleine pan uit de grote en voeg de amandelmeelmix beetje bij beetje toe. Spatel rustig door en zorg dat het meel niet klontert. Roer desnoods nog even met een garde.
Schep het mengsel in de bakvorm en bak gedurende 35 minuten op 175 °C. Als de wekker gaat, doe de oven uit en laat de taart dan 1 uur langzaam afkoelen. Eerst in de oven. Zet de ovendeur na 10 minuten op een kiertje (plaats een pollepel tussen de deur en de oven). Na 30 minuten zet je de deur nog verder open. Haal de taart uit de oven na een uurtje.
2. Als de taart volledig is afgekoeld, snij je hem overdwars door met een broodmes (houd de taart met 1 hand aan één kant tegen en begin met zagende beweging aan de andere kant te snijden).
3. Neem de roomkaas en doe deze in een kom. Meng met 2 eetlepels honing en het merg van 1 vanillestokje. Roer dit door elkaar tot een soepele massa. Smeer het op de eerste laag cake en leg de andere laag er bovenop. Garneer de taart met (zetmeelvrije!) slagroom of laat het weg.
(Tip: Lactosevrije slagroom van kokosmelk: zet een blikje volle kokosmelk (van fairtrade) een paar uur in de koelkast. Haal het blikje uit de koeling en draai het om. Maak het open. De waterige inhoud giet je af. De dikke room klop je met een mixer op tot pieken in een kom die je even daarvoor in de vriezer hebt gezet zodat deze erg koud is. Voeg wat honing, suiker en/of vanille-extract toe en klop nog eventjes).

Reumaweerbericht.

Gister ook wat meer pijntjes gehad? Met name aan je voeten en handen? Knieën? Met die regen en kou was het gisteren ideaal weer om meer reumapijn te ervaren.
Vandaag merkte ik dat de omstandigheden iets beter waren. Het was hier althans wat rustiger en milder en wat minder druilerig. Maar dat blijft natuurlijk niet zo. Voor vanavond is er meer wind en regen voorspeld en de temperatuur zal ook gaan zakken…
Wil je op internet de weersvoorspelling in combinatie met de kans op reumaklachten bekijken, ga dan naar deze site: https://www.weeronline.nl/Europa/Nederland/Nederland/4057473/reuma

Het kan zomaar verklaren waarom je opeens wat lastiger potten open kunt krijgen of stekende pijntjes in je voeten en handen hebt. Niet dat de pijn daarmee minder wordt maar ik hoef me op zo’n moment niet af te vragen of ik iets verkeerds heb gegeten. “Het is het weer”, mopper ik dan net als al die andere Nederlanders die handenwrijvend bij bus- en treinhaltes staan te wachten.
Op die dagen moet je niet te streng zijn voor jezelf. Als je de gelegenheid hebt, rol jezelf dan in een heerlijke warme deken en ga met een warme kop thee of soep op de bank zitten. Kijk een leuke film of luister naar je favoriete band. Ga eerder naar huis van je werk als dat kan, neem een warm bad, smeer je gewrichtjes in met Voltaren creme of met Arnicazalf, eet goed en ga naar bed met de gedachte dat het morgen vast beter zal zijn.
Het wordt wel weer een keer lente. Zelfs in Nederland.

Er is niks beters dan kippensoep wanneer je het koud hebt, afgepeigerd thuiskomt of een verkoudheid hebt. Men noemt kippensoep niet voor niets de “Joodse penicilline”. Ik zorg dat ik altijd papieren bekertjes soep in de vriezer heb zodat ik alleen maar een bekertje hoef te ontdooien om een snelle oppepper te hebben.

Recept Pittige kippensoep:

Nodig: kippenpoten, zeezout, peper, gedroogde kruiden, verse gember, bosui, verse peterselie, citroengras, verse rode peper, bleekselderij, paprika, winterwortel.
Eventueel nog tamarisaus, schepje sambal en taugé.

Neem de grootste pan die je hebt en vul hem voor de helft met kippenpoten of kippendijen. De stukken vlees met bot geven de meeste smaak aan de soep. (Als je botten niet fijn vindt, neem dan stukken kipfilet).
Vul de pan voor driekwart met water (zo’n 2,5 liter is genoeg). Voeg een paar snufjes zeezout, wat peper, verse peterselie en wat gedroogde kruiden (oregano is een sterke Klebsiellakiller) toe en laat 2-3 uurtjes trekken.

Haal de stukken kip uit de pan en trek het vlees los van de botten. Gooi de botten weg. (geef ze niet aan je huisdieren want de splinters van kippenbotten kunnen gevaarlijk zijn voor ze). Snijd het kippenvlees in kleine stukjes. Doe het vlees terug in de pan met bouillon.

Snijd wat verse gember (2 cm), een rode peper, bleekselderij, een bosuitje, paprika en een winterwortel klein. De citroengras laat je heel of snij het in de lengte door zodat je het er later uit kunt halen. Je eet deze niet op.

Voeg de gember, citroengras, peper, wortel en bleekselderij toe en laat het even (15 min.) zachtjes koken. Voeg als laatste de bosui en de paprika toe. Voeg eventueel nog een scheutje tamarisaus, een schepje sambal en wat taugé toe. Na nog ongeveer 10 minuutjes pruttelen is de soep klaar. (Verwijder wel nog even de citroengras.)

Schep wat je overhoudt van de soep als deze is afgekoeld in kartonnen bekertjes (verkrijgbaar bij Blokker en AH). Dek ze af met aluminiumfolie en zet ze voorzichtig  in de vriezer. Heerlijk voor die dagen waarop je snel iets verwarmends nodig hebt.
IMG_0589[1]

Chia dadelpudding

Chiazaadjes zijn volop verkrijgbaar in natuurwinkels. Ze worden gebruikt in smoothies of meegebakken met brood of banket. Het zijn grappige ovale zaadjes met een grijs, zwart-bruin of wit uiterlijk.
Chia betekent ‘vettig’ en dat heeft misschien te maken met het feit dat het zaad ongeveer 30 % omega-3 vetzuren bevat. Verder zit het vol proteïne, voedingsvezels en andere stoffen als fosfor en magnesium.
Het blijkt een veelzijdig zaadje te zijn: ze kunnen rauw worden gegeten als bron van vezels, eiwit en goede vetten. Bijvoorbeeld in yoghurt. Gemalen chiazaad kan worden toegevoegd aan meel voor meer body aan het deeg. In Mexico voegt men chiazaadjes toe aan vruchtensap of limonade. Dit drankje staat bekend als de drank chia fresca.
En als je de zaadjes weekt, krijg je een gelei-achtige substantie vergelijkbaar met pap of pudding. En dat vind ik het allerleukste van chiazaad. Je kunt er heel makkelijk en snel een dessert van maken, met weinig voorbereiding en een lekker en gezond resultaat.

Recept chia dadelpudding (recept gebaseerd op een recept van Katrina van Farmer K’s Kitchen):

200 ml amandelmelk, geitenmelk of andere vloeistof (bijvoorbeeld een mix van kokosmelk en water)
30 gram chiazaadjes
een paar gedroogde dadels in kleine stukjes gesneden
1 afgestreken theelepel kaneel
1 eetlepel honing
een half theelepeltje vanille-extract

wat fruit voor garnering (bijvoorbeeld frambozen, stukjes peer -erg lekker- of bosbessen)

1. doe de vloeistof in een kom
2. roer de chiazaadjes erdoor
3. schep er een theelepeltje kaneel door
4. en een eetlepel honing
5. doe de stukjes dadel erbij
6. zet de kom een half uurtje in de koelkast om te laten opstijven
7. haal de kom uit de koelkast. Schep een paar lepels pudding op een bordje en garneer met vers fruit en/of noten, geroosterd kokosschaafsel, ijs of room. Smakelijk!
IMG_0581[1]

Romige Smoothie

Als je zetmeelarm of zetmeelvrij eet, is het belangrijk om ervoor te zorgen dat je genoeg voedingsstoffen binnenkrijgt. En wat vaker dan je misschien gewend was. Naast je drie hoofdmaaltijden; ontbijt, lunch en diner is het raadzaam daarbij kleine hapjes of maaltijden tussendoor te gebruiken zodat je niet scheel gaat kijken van de honger.
Hier een recept voor een lekkere romige en voedzame Smoothie voor tussendoor. Je haalt er twee bescheiden glazen uit. Wat je overhoudt kun je de volgende dag als ontbijt nemen.

Romige Smoothie:

50 gram bevroren vruchten (bijvoorbeeld bosbessen)
200 ml lactosevrije yoghurt, of amandelmelk of geitenmelk (als je lactose kan hebben)
halve avocado
1 theelepel amandelpasta (potten verkrijgbaar bij de Tuinen of biowinkel)
1 eetlepel honing
1 eetlepel eiwitpoeder (je kunt eiwitpoeder gemaakt van melk gebruiken als je niet lactosegevoelig bent. Let op dat er geen zetmeel aan is toegevoegd! Anders is proteïne-poeder gemaakt van hennepzaadjes een goed alternatief. GOOD Hemp Proteïne-poeder verkrijgbaar bij de Tuinen, pot €19,95).

Gooi alles in de blender en mixen maar.img_05761.jpg

Lelijkste muffin ooit…

Tegen de tijd dat de onderste lade van mijn vriezer minder vol begint te raken beginnen mijn cortisol-levels een dusdanige hoogte te bereiken dat het tijd wordt om vooruit te gaan bakken. In deze lade ligt namelijk mijn voorraadje amandelbroden en het allerbelangrijkste: mijn bosbessen-muffins….

Ik kan niet slapen als ik weet dat ik geen amandelbrood meer op voorraad heb. Ik raak enigszins in paniek als er geen amandelmuffins meer zijn… Is dat gek? Mmm, er zijn misschien mensen voor minder gedwongen opgenomen, maar deze gekte van mij is gelukkig situationeel en van voorbijgaande aard. Want zodra er weer 12 muffins in de oven staan te garen, vlij ik me gelukkig en ontspannen op de bank neer tot het ovenalarm gaat gillen. Ja en kijk, dan is het wel weer even stressen geblazen want het geluid van mijn ovenalarm is onverdraaglijk hard.

“Nou zal het je maar overkomen”, zat ik te denken, “dat je echt helemaal zonder muffins zit”. Ik moet er niet aan denken maar.. toch, het kan je zomaar gebeuren.
Of stel; je vriendin belt… Ze wil zo meteen koffie komen drinken. En jij hebt echt geen tijd/zin om nog naar de winkel te gaan voor iets bij de koffie. Of je rug doet het niet zo die dag…
Voor die dagen is er de ‘muffin-in-a-mug’ bedacht. Een snelle muffin uit een beker. Door wie? Weet ik niet. Boeit het? Nee, want dit kan om een noodsituatie gaan, dan hebben we geen tijd voor credentials en dan is een goed idee zo van internet geplukt..! Bovendien staat het internet vol met receptideeën voor deze merkwaardige muffin. Maak er gebruik van.

Recept muffin-in-a-mug (één van de vele aangevuld met een beetje eigen ingrediënten):
Men neme een magnetronbestendige mok (een flinke grote).
Verzamel deze ingrediënten:

1 eetlepel kokosolie of roomboter
1 eitje
2 theelepels honing
1 theelepel vanille-essence

2 eetlepels gemalen lijnzaad
2 eetlepels amandelmeel
1 halve theelepel baking soda
1 halve theelepel kaneel

Maal je lijnzaad. Mix met amandelmeel en baking soda en kaneel. Roer goed door elkaar.
Doe de boter of de kokosolie in de mok. Laat 10 seconden smelten in de magnetron. Haal hem eruit en smeer de binnenkant van de mok met een kwastje in met het gesmolten goedje. Of rol de beker rond tot de binnenkant  bedekt is.
Mix met vanille-essence, honing en als laatste het eitje. Kluts even het eimengsel los.

Meng de droge met de natte ingrediënten. Op dit moment denk je nog: ‘Dit kan nooit wat worden’. Hou moed.
Zet de beker 1 minuut in de magnetron op ongeveer 900-1000 watt. ‘Tingg’. Klaar.
Haal de beker uit de magnetron. Steek een prikker in de muffin en kijk of deze er droog uit komt. Dan is de muffin gaar. Laat even afkoelen.
(Je zou aan de mix nog vruchtjes, walnoten of rozijnen kunnen toevoegen. Of geraspte citroen- of sinaasappelschil).

Ik heb er net ééntje gemaakt om te kijken of zo’n recept voldoet voor op van die noodgevallen-dagen. Hieronder de foto’s van mijn muffin-in-a-mug ervaring. Hou je vast.
IMG_0538[1]Okay. Hij ruikt best lekker als ik hem uit de magnetron haal. Beetje sponzig als je er met je vinger in drukt, maar goed, het kan nog meevallen.  Ik draai met de satéprikker langs de muffin en als ik de mok op zijn kop houd valt hij er gelijk uit. Geen geplak aan de beker. Heel fijn. Geen halve muffin nog onderin. Mmmm, kon allemaal veel erger. Tot nu toe worden mijn inspanningen beloond.

Laat je niet afschrikken door de enigszins ‘organische’ vorm van deze muffin. Hij ziet er gewoon niet uit. Het is de lelijkste muffin ooit.
IMG_0539[1]
Nu de smaak. Ik las dat anderen deze muffin met dikke room of met kaneel en honing serveerden. Ik besluit aardbeienjam te pakken. Ik snijd een stukje af en besmeer het met jam. Ik proef en Holy Cow…!! Dit smaakt beter dan hij eruit ziet. Veel beter. Onverwacht goed eigenlijk. Geen weke ei-smaak. Ook niet typisch muffin. Maar eerder alsof je een volkoren brioche zit te eten. Lichtzoet. Vullend. Dit zou ook een goed ontbijtidee kunnen zijn.
It’s a winner!!

IMG_0540[1]

Zondagmorgenpannenkoekjes

IMG_0439[1]

Hoe bak je pannenkoeken zonder tarwemeel?
Nou, op deze manier:

Voor ongeveer 6 pannenkoekjes:
(Dit recept is een aangepaste versie van het recept op : http://talistomatoes.blogspot.nl/2012/10/coconut-and-almond-pancakes.html)

Mix een halve cup (met een flinke kop erop) amandelmeel
met een halve cup geschaafde kokos (1 halve cup = 50 gram)
en 1 theelepel Baking Soda.

Mix 3 eieren
met een halve cup (= 100 ml) kokosmelk
een eetlepel ahornsiroop
een theelepel vanille-essence

Meng de droge met de natte ingrediënten. Het beslag wordt dikker dan ‘gewoon’ pannenkoekbeslag. Meng er (optioneel) twee handjes bosbessen door (ik heb altijd bevroren bosbessen in de vriezer die ik even -een minuutje- in een kommetje warm water ontdooi en dan mix met whatever ik aan het maken ben).

Pannenkoekjes van amandelmeel zijn lastiger om te bakken dan pannenkoeken van tarwemeel. Ze hebben soms de neiging om uit elkaar te vallen bij het omdraaien. Maak ze daarom niet te groot. Formaat American pancake.
Dit recept bevalt mij heel goed omdat het bakken hiermee beter lukte dan met al de andere pannenkoekrecepten met amandelmeel die we inmiddels hebben uitgeprobeerd.

Maak een koekenpan goed heet en smelt een beetje roomboter of kokosolie in de pan. Zet het vuur daarna wat lager.
Bak kleine pannenkoekjes: giet 3/4 soeplepel beslag in de pan, wacht tot de pannenkoek luchtbelletjes gaat vertonen. Als de bovenkant wat doffer begint te worden, draai je hem voorzichtig om. Bak de andere kant nog even en leg de pannenkoek op een bord. Dek af met folie om warm te houden.

Serveren met bijvoorbeeld honing, ahornsiroop, verse vruchten of ijs.