Koop een koe.

IMG_0099
“Eet minder vlees, maar eet goed en traceerbaar vlees”, zo adverteren ze bij ‘Koop een koe’ op de website. Bij een andere website, die van ‘Samen een koe kopen’ gaat het over dierenwelzijn en eerlijk vlees.
Vorige maand hadden wij besloten om ook maar eens de proef op de som te wagen en via één van deze websites een pakket vlees direct van de boer te bestellen. We waren een beetje plofkipmoe, kleurstofblind en beu van de prijzen van het bio-vlees dat ons in de schappen van Albert Heijn lag aan te staren en erg nieuwsgierig naar de vraag hoe zo’n pakket duurzamer geproduceerd vlees van gezondere en blijere koeien zou bevallen.
Het vlees dat je koopt bij ‘Koop een koe’ is gegarandeerd antibioticum, lactose- gluten- bindmiddel- en conserveermiddelenvrij. Bij ‘Samen een koe kopen.nl’ leven de koeien in de grootst mogelijke vrijheid, worden ze goed gevoed en niet onnodig of preventief behandeld met antibiotica of hormonen.
IMG_0382[1]
Hoe werkt dat allemaal? Je koopt samen met anderen een deel van een koe. Zodra de koe in zijn geheel is verkocht, wordt ze geslacht en laten ze het vlees 2 weken rijpen. Daarna worden de pakketten gemaakt. Je krijgt jouw deel van de koe in de vorm van een pakket met naar eigen voorkeur 1, 2  tot 4 persoons hoeveelheden. Een pakket bevat van alles: van worstjes tot biefpuntjes, van kogelbiefstuk tot rosbief. Ook soeppakketten -met schenkel- zitten erbij.
Voor minder dan € 2,- per maaltijd per persoon geniet je van lekker eerlijk vlees.

Wij hebben een pakket (genoeg voor bijna 1 maand) voor 2 personen besteld van 99,95. Vanmorgen werd het aan huis afgeleverd. Bij het bekijken van al die keurig verpakte pakjes vlees viel direct op dat de kleur van het gehakt en de worstjes ‘anders’ is dan het vlees dat je bij de slagers en de supermarkten koopt. Het gehakt ziet er ‘rozig’ uit. In de doos zit een folder waarin het één en ander wordt toegelicht. De roze kleur heeft te maken met het feit dat er geen geur- kleur- of smaakstoffen aan het vlees wordt toegevoegd en dat het vlees vacuüm verpakt is. Zodra de verpakking wordt geopend komt er zuurstof bij en zal de kleur herstellen naar een wat rodere kleur.
IMG_0381[1]
Ook duurzamer en smakelijker vlees van betere kwaliteit kopen?
Kijk voor meer info bij:
http://www.koopeenkoe.nl/
of
http://www.sameneenkoekopen.nl/

Summer in the city…

zonnetje
Onder wetenschappers is er misschien geen overeenstemming over de vraag of het weer van invloed is op reumatische pijn maar de ervaring leert dat het weer wel degelijk zijn uitwerking heeft op onze pijnbeleving.
Er zijn plausibele theorieën over de relatie tussen het weer en pijn.

Eén van de meest geloofwaardige theorieën is die over luchtdruk. Hoewel de meeste mensen klagen over matige of heftig pijn bij koud en/of vochtig weer geeft onderzoek ernaar de indruk dat het niet het vocht of de kou an sich is die problemen veroorzaakt -hoewel kou niet prettig is als je reuma hebt- maar de luchtdrukverandering die eraan voorafgaat.
Luchtdruk is het gewicht van de de atmosfeer rondom ons. Stel jezelf voor dat de ruimte om je gewrichten heen als een zakje vocht of lucht zijn, dan voorkomt een hoge druk om je heen dat je lichaamsweefsels uitdijen.
Maar als er slecht weer aankomt dan zakt de luchtdruk altijd naar beneden. De lage druk oefent minder druk uit op het lichaam waardoor het kan uitzetten. Uitzettende weefsels oefenen op hun beurt druk uit op de gewrichten. Dat kan pijn doen op reeds aangetaste en ontstoken plekjes.

Andersom echter, geeft een verandering van een lage druk naar een hoge druk natuurlijk ook een druk op de gewrichtjes, maar dan echter naar binnen toe. Ook dat kan pijn doen. Denk dus niet dat je bij temperaturen als die van vandaag gevrijwaard zou moeten zijn van pijn want die kan evengoed best goed merkbaar zijn.
Ik heb de laatste dagen veel last van de gewrichtjes in mijn vingers en ik neem gember en kurkuma om de pijn wat te dimmen.

Dus, een grote weersverandering, zoals we die in Nederland eigenlijk best vaak meemaken, van slecht weer naar goed weer en van goed weer naar slecht, van warm naar koud en van koud naar warm, die verandering op zich kan ervoor zorgen dat je last hebt van je reuma. Niet zozeer vanwege nieuwe ontstekingshaarden, maar vanwege de druk op oude ontstekingshaarden en gevoelige gewrichten. Wees gewaarschuwd. Ook al geeft het reumaweerbericht nu aan dat de kans op reuma ‘zeer klein’ wordt geacht, laat je niet verrassen: ook het (zeer) warme weer speelt wel degelijk een rol.

Komende zaterdag kan het 40 graden worden. Neem voorzorgsmaatregelen; hou je rustig, drink veel water (niet te koud) en geniet van de zomer met lekker eten en drinken, vrienden of familie om je heen. Ga lekker pootjebaden. Zet een teil koud water op je terras. Leg een natte koude handdoek in je nek.
Zorg voor de mensen om je heen en laat voor je zorgen als mensen dat aanbieden. Laat niemand ziek worden van dit mooie weer. Enjoy de zomer!

Poep op je hoofd.

3 Afbeelding uit ‘Over de kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft ‘ van Werner Holzwarth. Illustratie: Wolf Erbruch.

Regelmatig komt hier in dit huishouden het wel en wee van de toiletgang ter sprake. Ja, we hebben het hier over de grote boodschap. Poepen dus. Niks om je over te schamen hoor. We doen het tenslotte allemaal.
Sinds een heleboel van mijn kwaaltjes door het zetmeelvrij dieet zijn overgegaan, waaronder die van verstopte darmen, let ik goed op mijn stoelgang en de kwaliteit van mijn ontlasting en vragen we in dit huishouden heel regelmatig aan elkaar of ‘iedereen nog lekker heeft gepoept vandaag’. Zeker met één Bechterew-klant, één kind met een veel te trage stoelgang en twee andere huisgenoten die dan weer poepen als een dolle, eist de ‘drolkwaliteit’ hier de volle aandacht op. Het is belangrijk om het een beetje in de gaten te houden.

En toch hebben mensen het er zelden over. Poepen is klaarblijkelijk taboe. En dat moet veranderen. Hoe je poept, hoe vaak of hoe weinig, zegt namelijk het één en ander. Ook de kleur van jouw ‘afval’, de grootte van je ‘zelfgedraaide kunstwerk’, het is allemaal belangrijk voor de vraag hoe het eigenlijk gesteld is met jouw gezondheid, en belangrijker; met die van je darmen.
Wist je dat je darmstelsel een ontzettend belangrijk en hogelijk onderschat orgaan is? Dat je darmen welbeschouwd eigenlijk nog belangrijker zijn dan die totaal overgewaardeerde hersenen van ons? Dames en heren, het is tijd om wakker te worden en te beseffen dat wij niet ‘ons brein zijn’. Nee, welbeschouwd zijn wij onze darmen.

Jawel, onze darmen bepalen mede en soms voor een groot deel, hoe wij ons voelen en hoe onze conditie is. Er is een relatie tussen een geprikkelde darm, stress, angst en depressies. Ook lijkt er een relatie te zijn tussen schizofrenie en de darmparasiet toxoplasma gondii. Het grootste deel van het immuunsysteem bevindt zich in de darmen. Het is niet moeilijk te bedenken hoe belangrijk de conditie van de darmen is in relatie tot dit belangrijke afweersysteem.

De creaturen die ons darmstelsel bevolken hebben het eigenlijk voor het zeggen. De verhouding tussen de verschillende bacteriestammen kan het verschil maken tussen gezond en ziek. Dat heb ik aan den lijve ondervonden toen ik Bechterew kreeg. Immers, ook Bechterew ontstaat onder de uit de hand gelopen invloed van een bepaalde darmbacterie: de Klebsiellavariant.

Ik zeg het nog maar eens: wij zijn onze darmen. Een heel leesbaar en vermakelijk boek over de darmen is het boek De mooie voedselmachine van Giulia Enders. Deze afgestudeerde medicijnenstudente vroeg zich namelijk ook al een tijdje af hoe het nou zit met dat poepen van ons. Hoe zijn we eigenlijk in staat ontlasting door dat gaatje van achteren te persen? En hoe zit dat met die gekke blinde darm? Kun je toch gevoelig zijn voor gluten terwijl dit niet uit een coeliakietest blijkt? Maakt een fructosegevoeligheid depressief? Wat is de rol van de darmflora?
De hoofdstukken in het boek zijn opgeleukt met grappige cartoons. Poepen en humor gaan klaarblijkelijk heel goed samen. Oktober vorig jaar kwam het al uit. Ik heb het een paar maanden terug echter met zoveel plezier gelezen, dat ik het toch nog eens onder de aandacht wilde brengen.

Droltyperingen: De zeven types van ontlasting zijn:
Type 1: Losse harde keuteltjes, die moeilijk uit te poepen zijn.
Type 2: Worstvormig maar zeer klonterig.
Type 3: Worstvormig maar met scheurtjes aan het oppervlak (samengeplakte klonten).
Type 4: Worstvormig, glad en zacht.
Type 5: Zachte keutels met duidelijke randen (makkelijk uit te scheiden).
Type 6: Zachte stukjes met gekartelde randen.
Type 7: Veel vloeistof, waterig, geen vaste stukjes.

Hoe de vorm van je ontlasting is, hangt samen met de doorlooptijd in de darmen en met wat je hebt gegeten. Als je bijvoorbeeld heel vezelrijke voeding hebt gegeten, dan heeft dit vocht aangetrokken en dat maakt de ontlasting flexibel en houdt het goed bij elkaar. Voorwaarde is wel dat je er genoeg bij drinkt, want anders kan (extra) vezelinname juist voor verstopping zorgen.

De ideale drol is die van type 3, 4 of 5.  Het meest perfecte stukje huisvlijt is wel nummer 4: de zachte gladde slang die makkelijk uitgeperst kan worden en bijna geruisloos de pot in glijdt. De kleur is bij voorkeur midden- tot lichtbruin, tot zelfs geelbruin (hoewel ontlasting ook kan kleuren naar wat je net gegeten hebt, denk aan een rode kleur door bietjes of iets dergelijks).
Afmetingen van 4 – 5 cm doorsnee tot 30 – 40 (!) cm lengte komen voor, met een gladde structuur zonder al teveel herkenbare stukjes onverteerd eten erin.

Hoewel mensen de geur van hun eigen scheten en ontlasting altijd als minder hinderlijk ervaren dan die van een ander, mag je poep niet teveel stinken (naar rotting) want dat betekent dat er sprake is van een te grote productie van afvalprodukten (gassen) door darmbacterien. Dit kan duiden op een onbalans in de darmen of een voedselintolerantie.

File in je darm.
Er kan sprake zijn van verstopping bij een stoelgang van minder dan 3 keer in de week, tenminste, als dat langdurig zo is. Al het vocht is dan uit de ontlasting onttrokken door het lichaam. De ontlasting is hard en droog. Je kunt een opgeblazen gevoel krijgen of hevige pijn in je buik. Je kunt wit gaan zien, misselijk worden en hoofdpijn krijgen.

Bij het ouder worden, bij langdurige inactiviteit en bij darmproblemen heb je meer kans op verstopping. Sommige mensen gebruiken hiervoor laxeermiddelen. Dit is geen aanrader want op de lange duur worden je darmen er ‘lui’ van en sommige middelen irriteren de darmwand alleen maar. Het is beter om de stoelgang op gang te brengen met greenjuice of een groene smoothie, met gemalen lijnzaad door je yoghurt, of het gebruik van psylliumvezels.

Spetterpoep.
Als je ontlasting heel dun is of heel waterig, zoals in categorie 6 en 7, dan heb je last van diarree. Dit duidt op een te snelle onvolwaardige passage van de voeding. Het lichaam heeft dan niet genoeg tijd gehad om het water te scheiden van het voedsel. Heb je veel last van diarree (en dan niet omdat je toevallig op vakantie bent in een land als India) dan kan het zijn dat je last hebt van een caseine, fructose, lactose- of glutenintolerantie, of erg gevoelig bent voor deze voedingsstoffen.

Ernstige klachten.
Ervaar je veel pijn, of ziet jouw ontlasting er vaker dan één keer vreemd uit? Ben je veel afgevallen? Heb je een opgeblazen buik die niet weggaat? Raadpleeg dan een arts wanneer je je veel zorgen maakt over je gezondheid.
Er kan bijvoorbeeld  sprake zijn van een ernstige verstopping door een dikke prop ontlasting die eenmalig met medicijnen moet worden verholpen zodat de stoelgang daarna weer op gang kan komen. Maar er kan ook sprake zijn van schildklierproblemen, een chronisch ontstoken darm, een prikkelbare darm, ziekte van Crohn, coilitis ulcera, darmpoliepen of darmkanker.

Bij zwarte ontlasting of (veel) bloed bij de ontlasting: bel je huisarts. Let wel; aambeien kunnen ook bloed meegeven met de ontlasting maar die is helder rood en niets om je veel zorgen over te maken.
Witte of grijzige ontlasting kan duiden op de aanwezigheid van galstenen en dus een geblokkeerde galuitgang, maar ook op een levercirrose of alvleesklierontsteking. Stinkende, vettige en lichtgeel gekleurde ontlasting kan duiden op een infectie door giardia (een darmparasiet), een galblaasprobleem, of het syndroom van Gilbert (het syndroom van Gilbert is een vrijwel altijd onschuldige en niet-zeldzame erfelijke aandoening waarbij bepaalde enzymen in de lever wat minder goed werken. Mensen met dit syndroom hebben meestal een lichte mate van geelzucht die soms wel en soms niet met het blote oog waarneembaar is).

Triggers.
Iedereen heeft wel eens (tijdelijk) last van de darmen. Belangrijk is dat de stoelgang een beetje soepeltjes verloopt. Het moet niet nodig zijn om hard te gaan zitten drukken en persen. Veel zaken kunnen een negatieve invloed hebben op je stoelgang. Bijvoorbeeld:

  • Slechte eetgewoonten
  • Aanhoudende stress
  • Te weinig lichaamsbeweging
  • Een te snelle of te trage schildklier
  • Reizen
  • Klimaatveranderingen
  • Medicatie (zoals antibiotica , antidepressiva en maagzuurremmers)
  • Schommelingen van de hormonen en ongesteld zijn
  • Zwangerschap
  • De overgang
  • Slecht slapen of een onregelmatig slaappatroon
  • Ziekte (Bechterew, Crohn, IBS, endometriose, depressie, autisme en vele andere aandoeningen gaan gepaard met darmproblemen)
  • (Herstel na) operatie, lang bedlegerig zijn geweest
  • Voedsel-intoleranties (gluten, lactose, enz.)

De juiste poephouding. Een juiste houding op het toilet is erg belangrijk voor je gezondheid. Dit is de beste houding: de houding zoals die wordt aangenomen als er alleen een gat in de grond aanwezig is (zoals je soms langs de route Soleil in Frankrijk ziet). Dat is een gehurkte houding, zoals bij het squatten. squattypotty

 

 

 

 

 

 

 

Moeten we nu een gat in de tuin graven en daarin onze behoefte gaan doen? Nee. Je kunt gewoon hurkend je ontlasting doen op je eigen toilet. Gebruik hiervoor een krukje of een ouderwetse stoof waarop je je voeten kan plaatsen.
Waarom is deze houding beter? In deze hurkende houding is de puborectale spier (dat is de spier die naast de kringspier verantwoordelijk is voor het tegenhouden van de ontlasting) totaal ontspannen en kan je ontlasting makkelijker en vollediger naar buiten komen. Hierdoor heb je bijvoorbeeld minder kans op aambeien, darmkrampen of verstopping.

Vezels.
Als je meer vezels eet kun je je darmwerking verbeteren. Opname door je lichaam van vezels uit groenten en fruit is belangrijk voor de groei van nuttige bacterien en voor de beweging van de darmen. Als aanvulling op groenten en fruit kun je nog gemalen lijnzaad of psylliumvezels nemen.
Gezonde voeding is essentieel voor goed werkende darmen en een goed werkend lichaam en geest. Eet geen of zeer weinig suikerrijke en bewerkte producten.

Geef je darmen een opkikker met gefermenteerde producten (prebiotica) als ingemaakte groenten (kimchi), tempéh, zuurkool, yoghurt of augurken. Drink daarbij voldoende water.

Probiotica slikken in pilvorm kan helpen om je darmflora te verbeteren. Neem echter wel een kwaliteitsproduct. De yoghurtjes met bacterien van de supermarkt kun je beter laten staan. Ze staan bol van de suiker en/of zoetsoffen en de bacterien zijn op sterven na dood.

Ga naar het toilet als je aandrang voelt en stel het niet te lang uit. Maak poepen een bespreekbaar onderwerp. Dus vraag je eens af voor jezelf hoe vaak jij eigenlijk het toilet bezoekt voor de grote boodschap. Gaat dat in alle rust en tevredenheid of is het een ware martelgang? Heb je vaak opgeblazen darmen en zo ja, wat heb je daarvoor gegeten? Kijk eens achterom. Bekijk de kleur en de vorm. En wees eens trots op je lijf; er is een fantastisch productieproces aan dit resultaat voorafgegaan!

Bechterew: the whole story…

Maag_darmstelsel

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit blog is op het moment van schrijven van deze post inmiddels meer dan 50.000  keer bezocht. Ik wil de mensen die me hebben geschreven bedanken voor de steun en aanmoedigingen. De lieve en enthousiaste mailtjes van mensen die succes hebben met dit dieet zijn van grote waarde voor ons. Door jullie berichtjes weten we waarvoor we dit doen. En dat we niet alleen aan het vechten zijn tegen Bechterew.

Er is ruimschoots bewijs voorhanden voor de relatie tussen gezonde darmen en een rustiger auto-immuunsysteem. Ik kan er als academicus en ervaringsdeskundige, nog steeds niet zo goed tegen dat de relatie tussen de werking van de darmen, de darmflora, voeding en het immuunsysteem niet breder wordt onderzocht, en de kennis erover niet breder gedragen en toegepast wordt in ziekenhuizen. Daarmee zou een heleboel mensen een hoop ellende kunnen worden bespaard.

Gedesillusioneerd als ik was door de teleurstellend beperkte kijk van artsen en wetenschap op de behandeling van auto-immuunaandoeningen en gesterkt door mijn eigen ervaringen, vond ik dat ik dan maar zelf informatie moest gaan geven over de relatie tussen voeding en ziekte.

En welk beter medium dan internet om je boodschap te verkondigen. Met als risico natuurlijk dat je voor volslagen kierewiet versleten wordt. Maar dat neem ik dan maar voor lief. Volgens mijn naaste omgeving was ik toch al kierewiet, dus maakt dat beetje roepen van mij dwars tegen die gevestigde orde in, helemaal niet meer uit.

Als ik van andere mensen met Bechterew hoor dat ze zijn gestopt met het eten van zetmeel en zich sindsdien veel beter voelen, dan ben ik oprecht blij voor ze.
Dus hier nog één keer de uitleg over Bechterew en bacteriën. Voor als je oma langskomt en vraagt waarom je toch niet een lekker plakje van de door haar meegenomen cake mee-eet. Zo ongezellig…guttegut. Nou oma, luister maar:


BECHTEREW: THE WHOLE STORY…

Bechterew is een auto-immuunziekte. Daar ligt natuurlijk een genetische gevoeligheid aan ten grondslag maar het begin van Bechterew ontstaat in de darmen. Daar is een ongezonde verhouding ontstaan tussen “slechte” en “goede” bacteriesoorten. Die onbalans kan verschillende redenen hebben; antibioticagebruik, slechte voedingsgewoontes, ziekte, zwakke darmflora vanaf geboorte, aanhoudende stress of een darminfectie.

Bij een opleving van ontstekingsklachten bleek er bij mensen met Bechterew een overvloed aan (antistoffen tegen) Klebsiellabacteriën in de ontlasting te zitten. Deze bacterie kan infecties veroorzaken in de darmwand.
Klebsiella Pneumoniae is een gram negatieve staafvormige bacterie, die in de mond, in de darmen en op de huid voorkomt. Deze bacterie is een opportunist (maakt gebruik van een verminderde afweer, lees “slechte bacterie”) die dus met name in mensen met een verminderde weerstand infecties veroorzaakt. De bacterie is vernoemd naar de Duits-Zwitserse microbioloog Theodor Albrecht Edwin Klebs (1834-1913).
(Niet te verwarren met de inmiddels beruchte ziekenhuis-variant van de Klebsiellabacterie die buiten het lichaam leeft. Deze multiresistente variant is zo gevaarlijk en zo resistent geworden tegen de meest gebruikte antibiotica dat er inmiddels mensen aan zijn overleden. Het ging hier om reeds zieke en verzwakte mensen die in het ziekenhuis waren opgenomen, zie bijv. internet publicaties over het Maasstad ziekenhuis).
400px-Klebsiella_pneumoniae

 

 

 

 

Klebsiella Pneumoniae

 

 

Het immuunsysteem bestrijdt deze infecties uiteraard, maar omdat de bacterie lijkt op de samenstelling van eigen lichaamsweefsel, met name dat van de wervelkolom, bekken, ogen en huid, kan het immuunsysteem deze gezonde weefsels per ongeluk ook aanvallen. En dat is vanzelfsprekend niet de bedoeling. Er komen ontstekingsreacties en verkalking van weefsel. En dat noemen wij de ziekte Bechterew.

Nu kun je , als je Bechterew hebt, drie dingen doen:

1.  Je slikt -of laat jezelf in het ziekenhuis volspuiten met- ontstekingsremmers. Dit remt de ontstekingsprocessen maar onderdrukt ook gezonde reacties tegen andere ziekteverwekkers en laat bovendien op langere termijn weinig heel van je darmwand, maag, organen en hart. Bovendien pakt dit de oorzaak niet aan.

2.  Je bestrijdt de Klebsiellabacterie met een antibioticum specifiek gericht tegen deze bacterie. Dat kan op korte termijn helpen maar je hebt die infectie binnen no time weer te pakken. Eet 1 blaadje ongewassen sla of ongewassen komkommer in een restaurant en je hebt de bacterie weer binnen.

3. Je hongert de Klebsiellabacterie uit met een daarop gericht dieet. Dit herstelt de balans in de darmen op een natuurlijkere en mildere manier die op langere termijn kan leiden tot herstel van de beschadigde darmwand waardoor je conditie op meerdere terreinen verbetert. Bovendien zijn er geen bijwerkingen.

Zoals gezegd had men ontdekt dat mensen met Bechterew tijdens een flare veel (antistoffen tegen) Klebsiella in hun ontlasting produceerden. De Klebsiellabacterie leeft van zetmeel. Met name van slecht of onvolledig verteerd zetmeel dat in de dikke darm terecht komt.
Op het moment dat patiënten zetmeel uit hun dieet schrapten, zag men een frappante verbetering in het klachtenbeeld. Minder stijfheid, minder tot geen pijn, en een verbeterde conditie.
Logisch, want als je de Klebsiellabacterie zijn voeding onthoudt, dan neemt hij in aantal af en triggert hij het immuunsysteem niet meer zo erg. De infectie neemt af, het immuunsysteem komt tot rust, de oorzaak van je Bechterew wordt op een natuurlijke manier onderdrukt, je lichaam kan helen.

Op langere termijn zou je kunnen merken dat je beter tegen -een kleine hoeveelheid- zetmeel kunt. Dat betekent dat je darmwand zich heeft kunnen ontdoen van ontstekingen en heeft kunnen helen. Maar dat is alleen als je je lichaam voldoende tijd hebt gegeven voor herstel.

‘Tis eigenlijk heel eenvoudig. Vindt u ook niet, oma?

 

10 dingen die een flare kunnen triggeren…

vee-en-onweersluchten-noarderleech-43209Voor wie de food- and healthblogs en de laatste stand van zaken op het gebied van gezonde voeding een beetje heeft gevolgd de afgelopen jaren, mag het geen verrassing zijn dat zetmeelrijke en glutenrijke producten en potentieel allergene zaken als lactose, caseïne, soja, bepaalde noten en zaden, steenvruchten of groenten uit de nachtschade-familie problemen kúnnen veroorzaken bij daarvoor gevoelige personen of mensen met een auto-immuunaandoening. In hoeverre je rekening daarmee moet houden in je voedingspatroon, is een kwestie van ondervinden.
Bij Bechterew moet je in ieder geval geen zetmeel eten. Er zijn echter nog meer zaken om rekening mee te houden als je deze ziekte, of een andere vorm van ontstekingsreuma hebt. Hieronder volgt een opsomming van dingen die wel invloed op je lichamelijke conditie kunnen uitoefenen maar waarvan je dat misschien niet verwacht.


1. Weersveranderingen.

Koude en vochtige omstandigheden veroorzaken meer pijn en stijfheid bij reumapatiënten. Warme en droge condities zorgen voor een betere doorbloeding van het lichaam en een verlichting van reumaklachten.
Wanneer de luchtdruk snel daalt en wanneer het onweert worden de reumaklachten ernstiger. (toevoeging 2-6-2017: ) Mijn ervaring is, dat ook een snelle opwarming van het weer en een hittegolf bijvoorbeeld, meer pijn kan veroorzaken. De conclusie is dus: een plotselinge of snelle verandering van de luchtdruk zorgt voor meer pijn. Of dit nu van warm naar koud is of andersom.
Die luchtdruk-theorie gaat ook op bij het re
izen per vliegtuig. De luchtdruk in de cabine is anders dan beneden op de grond. Hou er rekening mee dat een reisje per vliegtuig je een paar dagen meer pijn kan opleveren tot een totale terugval in klachten.
De reuma weersverwachting laat zien of naar aanleiding van het weer meer of minder pijn valt te verwachten
(http://www.weeronline.nl/Reuma/Nederland/135 ).

Vooral gewrichten die in het verleden al ontstoken zijn geweest, kunnen onder invloed van het weer gaan opspelen en (stekende) pijn geven. Naast onweer, geeft ook regen of regen op komst mij meer pijntjes. Wees er dus op bedacht, dan word je er niet zo door overvallen.

2. Een onverwachte klap of druk op je rug, een val, een schok.
Een onverwachte schok kun je met een soepel lijf nu eenmaal beter opvangen dan met een stijf en door ontstekingen belast lichaam. Plotselinge klappen op je nek of rug, zoals die tijdens een noodstop in het verkeer, kunnen nare flare-achtige pijn opleveren. Logisch, zou je zeggen: iedereen kan een whiplash opdoen. Maar als je al een kwetsbaar lijf hebt, kan hard op de rem trappen je net even wat sneller blesseren dan een ander. Anticipeer dus extra in het verkeer. Ook als je op de fiets bent. Rem op tijd en met beleid. Als je meerijdt met een ander, vraag dan of ze een beetje rekening met je willen houden.
Ook struikelen, een misstap doen, een trede missen op een trapje, achteruit stappen, uitglijden, met je voet van je trapper glijden als je op de fiets bent, het zijn maar voorbeelden van lullige bewegingen die vervelend kunnen aflopen. Ik weet er alles van. Leer jezelf wat voorzichtiger te zijn, kijk achter je voordat je een stap achteruit doet, bewaak je evenwicht goed en neem de tijd voor alles.


3. Te veel (geraffineerde) suikers in één keer.

Suiker bevat geen zetmeel maar is een bedrieglijke disaccharide. Sommigen hebben geen moeite om die af te breken, anderen kunnen slechts een beetje of helemaal geen suiker eten zonder een opgeblazen gevoel te krijgen of zelfs pijn in de gewrichten.
Als suiker wordt verwarmd en omgevormd wordt tot karamel, is het zeker lastiger af te breken.
Suiker heeft een beschadigend effect op het immuunsysteem en is ontstekingsbevorderend. Om suiker te verteren worden andere voedingsstoffen uit het lichaam verbruikt, zoals bijvoorbeeld magnesium en andere belangrijke voedingsstoffen (Natasha Campbell McBride, Gut and Psychology Syndrome, pag. 111-112). Dit kan dus ook nog eens leiden tot tekorten.
Suiker is ‘all around us’. Als je bedenkt hoeveel producten met toegevoegde suikers mensen eten, van frisdranken tot en met beleg, en hoeveel koolhydraten uit zetmeelproducten daar gemiddeld nog aan worden toegevoegd, is het eigenlijk geen wonder dat pre-diabetes en diabetes zo veel meer voorkomt, zelfs al bij kinderen.

4. Te veel of te intensief sporten, te veel tillen, te lang achter de computer zitten, repeterende bewegingen maken, te veel doen in het huishouden.
Loop jezelf niet voorbij’ is eigenlijk de boodschap hier. Natuurlijk is het goed om bezig te blijven, zeker bij een ziekte die maakt dat je snel verstijft. Maar overdrijf het niet.
Ik kan prima wandelen, fietsen of een yogasessie doen. Een lichte les volgen of een paar lichte fitness-apparaten bedienen in de sportschool gaat ook nog, maar ik moet geen uur aan allerlei brute apparaten gaan hangen en gaan gewichtheffen, want dan voel ik me 2 dagen moe en duizelig en doen al mijn gewrichten pijn. Daar ligt voor mij dus duidelijk de grens.
Als je graag achter de pc zit of dit voor je werk moet doen, zorg dan dat je regelmatig even opstaat, je lijf rekt en strekt en een wandelingetje maakt.
Maak niet te vaak dezelfde bewegingen achter elkaar omdat je sneller blessures (RSI) opdoet met deze ziekte. Laat het tillen van zware spullen aan anderen over en neem veel pauzes tijdens werkzaamheden of klusjes van huishoudelijke aard.

5. Tetanusprik, griepprik, overige inentingen.
Immunisaties of vaccinaties dagen het immuunsysteem uit. Dat moet ook, want anders hebben ze geen zin. Je moet het lichaam de gelegenheid geven om anti-lichamen aan te maken.
Als je een auto-immuunaandoening als Bechterew hebt, kun je na een vaccinatie behalve de normale (griepachtige) bijwerkingen ook last krijgen van koorts, pijnklachten, zenuwpijn, schietende pijn in ledematen, een opleving van ontstekingen en erge vermoeidheid. Klachten die overigens meestal van voorbijgaande aard zijn.
Sommigen mensen beweren zelfs dat de start van hun ziekte samenviel met de vaccinatie.
Zie voor meer vragen en opmerkingen over dit onderwerp: http://www.kickas.org/ubbthreads/ubbthreads.php?ubb=showflat&Number=503247&page=1
Let wel; dit is geen pleidooi om je dan maar niet te laten inenten, maar het is wel iets om mede in overweging te nemen voordat je besluit of je op vakantie gaat naar een land zonder al teveel enge ziektes of een continent bezoekt waarvoor je een waslijst aan prikken moet halen.

6. Vulmiddelen, conserveermiddelen en E-nummers in bewerkte producten uit de supermarkt, in je medicijnen of in je supplementen.
Naast zetmeel (gemodificeerd zetmeel, maiszetmeel, rijstebloem, aardappelzetmeel) worden er door fabrikanten allerlei andere vul- en bindmiddelen gebruikt om voedingsmiddelen, medicijnen en vitaminepillen te maken. Bijvoorbeeld tapiocazetmeel, in de fabriek gefabriceerde cellulose of talkpoeder (E553b). Lees de etiketten voordat je ze koopt om te controleren of er geen middelen in zitten waar je niet tegen kunt of die je simpelweg niet in je mond wilt stoppen.
Ik heb ooit een vervelende flare gehad als reactie op E224 of kaliummetabisulfiet. Dit conserveermiddel kan allergische reacties veroorzaken en vermindert de opname van bepaalde B-vitaminen.

Van Monosodium Glutamaat, beter bekend als MSG of Ve-tsin, een smaakversterker die veel wordt gebruikt in de Chinese keuken maar ook te pas en te onpas opduikt in bewerkte voedingsmiddelen uit de industrie, wordt gezegd dat het niet alleen ontstekingsreacties veroorzaakt, met name in de lever, maar ook diabetes type 2 en obesitas. Daarnaast worden depressie, migraine, huiduitslag, hartritmeproblemen, misselijkheid en verwardheid genoemd als reactie bij regelmatig gebruik.
Door wetenschappers is al meermalen geopperd MSG, gezien de heftige reacties in het lichaam, uit de voedingsketen te halen (
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18178378).
Voor diegenen die zich niet willen laten bedotten door fabrikanten die andere namen hebben verzonnen voor MSG hier de vele aliassen waaronder MSG op etiketten wordt genoemd: 

  • mononatriumglutamaat
  • glutamaat
  • glutamaat zuur
  • plantaardige gehydrogeneerde oliën en vetten
  • gehydrogeneerde eiwitten
  • calcium- of natriumcaseinaat
  • toegevoegde gist
  • gistextract
  • monokaliumglutamaat

Meer over MSG (E621, Ve-tsin):
http://www.natuurdietisten.nl/detail.php?cod=506&id=610&page=9
http://www.naturalnews.com/034272_MSG_monosodium_glutamate.html

7. Regelmatig alcoholgebruik.
Zeker, het drinken van een wijntje op zijn tijd verzacht pijn en verhoogt de stemming. Onlangs kwam het nieuws naar buiten dat wetenschappers hadden geconcludeerd dat alcoholgebruik het risico op reumatische artritis kan verlagen. Andere geluiden waren er meteen ook: er wordt getwijfeld aan de validiteit van genoemd onderzoek en artsen waarschuwen mensen ervoor nu niet opeens alcohol als behandeling voor hun artritis te gaan gebruiken ( http://www.arthritistoday.org/news/alcohol-rheumatoid-arthritis-severity072.php).

Als we het hebben over Bechterew: sommigen met deze ziekte reageren zeer slecht op de consumptie van alcohol, anderen kunnen redelijk goed tegen alcohol en dan met name droge wijn  (http://www.kickas.org/ubbthreads/ubbthreads.php?ubb=showflat&Number=505878#Post505878.)
De kwaliteit van de wijn kan een rol spelen, evenals de conserveermiddelen die erin zitten. Als we kijken naar andere soorten drank: bier bevat gisten die problemen kunnen geven in de darmen. Likeuren en zoete wijnen zijn ook geen aanrader vanwege de suikers die erin zitten.
Af en toe een drankje moet kunnen maar enige voorzichtigheid met alcohol is zeer aan te raden. Regelmatig alcoholgebruik kan de darmwand gevoeliger maken voor irritatie en op die manier de doorlaatbaarheid van de darmwand vergroten. Met alle gevolgen van dien. Stoffen die niet thuishoren in de bloedbaan kunnen op die manier makkelijker het lichaam binnenkomen en een reactie van het immuunsysteem uitlokken.
Meer lezen? Zoek op ‘Leaky gut syndroom’. Zie bijv: http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/aandoeningen/76060-leaky-gut-syndroom-lekkende-darm.html

8. Te weinig slaap, te weinig rust. Virusje onder de leden.
Als je een auto-immuunaandoening hebt, staat je lichaam vrijwel constant in de overdrive. Grote en kleinere ontstekingshaarden zuigen energie weg. Sommige mensen met Bechterew hebben vaak last van een lichte koorts of verhoging. Daar kun je je behoorlijk rottig door voelen.
Je hebt meer rust nodig dan anderen van jouw leeftijd en misschien ook een uurtje langer slaap ‘s nachts. Dat is niet altijd haalbaar. Vanwege verplichtingen of door ziekteverschijnselen die ‘s nachts opspelen. Plan overdag tijd voor jezelf om te ontspannen of te rusten. Drink geen koffie meer ‘s avonds en doe alleen rustige en ontspannende activiteiten om de overgang naar de nacht makkelijker te maken.
Als je vaak slaapproblemen hebt, vraag je huisarts dan om tijdelijke ondersteuning met lichte slaapmedicatie voor 1 of 2 nachten per week zodat je in ieder geval een beetje bij kan tanken af en toe. Of neem een kop goede nachtrust thee of een alternatieve rustgever voor het slapen gaan.

Het spreekt denk ik voor zich dat als je conditie al wat wisselend is, een verkoudheidsvirusje je behoorlijk dwars kan zitten. Eerder aangedane plekken spelen dan soms op met een beurs of stekend gevoel, of stijfheid.
Toen mijn Bechterew op zijn ergst was, bleek merkwaardigerwijs dat de pijn in mijn rug en bekken tijdens een flinke griep nauwelijks aanwezig of zelfs afwezig was. Dat was ook de ervaring van een aantal anderen op KickAS.org. Alsof het immuunsysteem zegt: ‘ik ben even met wat anders bezig. Maar maak je geen illusies; I’ll be back!’

9. Slechte mondhygiëne, gaatjes, irritaties in de mond, wortelkanaalbehandeling.
Bij het tandenpoetsen wordt maar zo’n driekwart van het tandoppervlak bereikt en maar een beperkt gedeelte van de hele mondholte. In onze mond leven 10 miljard micro-organismen (bacteriën, virussen en schimmels). Ze kunnen het tandvlees doen ontsteken en zijn medeverantwoordelijk voor plak en gaatjes in de tanden.
Slechte mondhygiëne geeft deze micro-organismen de gelegenheid om via tandabcessen, gaatjes en tandvleesontstekingen in de bloedbaan te komen. Als bijvoorbeeld streptokokken (bacteriën) de hartkleppen bereiken, noemt men de hartontsteking die dit veroorzaakt endocarditis.
De relatie tussen ontstoken tanden en tandvlees en infecties aan de longen en luchtwegen is uitvoerig aangetoond door wetenschappers. Via de bloedbaan kunnen mondbacteriën dus grote schade veroorzaken in de rest van het lichaam. Zeker bij een lage immuniteit, vermoeidheid, ongezonde voeding en stress.

Een goede mondhygiëne zal de kans op deze zogeheten focale infecties (http://nl.wikipedia.org/wiki/Orale_focale_infectie ) drastisch verminderen en zo ernstigere gevolgen van infecties tegengaan. Maar tandenpoetsen alleen is dus niet voldoende. Het advies is dus: flossen tot je erbij neervalt en een goede mondspoeling gebruiken (eentje zonder alcohol). Voor diegenen die het mondverzorgen een stapje hogerop willen tillen is oil pulling* met olijf- of kokosolie misschien een idee.

*Oil pulling is een eeuwenoude methode om je lichaam te ontdoen van gifstoffen op een simpele en natuurlijke manier. Zie: http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/ziekten/19979-oil-pulling-ontgiftingskuur.html

http://www.natuurdietisten.nl/news_article.php?cod=359


10. Stress.
Last but not least: stress. Dé factor waarmee we misschien nog het meest rekening mee moeten houden en dat misschien het minst doen.
Stress is goed op een moment dat we in een noodsituatie zitten omdat het ons lichaam voorbereid op vechten of vluchten. Aanhoudende stress echter, zorgt ervoor dat bepaalde processen in het lichaam uit de hand gaan lopen.
Onderzoekers ontdekten dat chronische stress het lichaam minder gevoelig maakt voor het regulerende effect van het stresshormoon cortisol op ontstekingsreacties. Door langdurige stress reageert het afweersysteem niet meer adequaat, waardoor het lichaam ontstekingen blijft produceren. Omdat ontstekingen een grote rol spelen bij veel aandoeningen, zoals hart- en vaatziekten, astma en auto-immuunziekten is dit een wezenlijke factor om rekening mee te houden.

Bechterew hebben is al een stressfactor op zich. Leer om je niet meer druk te maken om kleine oplevingen van je ziekte. Ze gaan ook weer voorbij. Leer relativeren. Doe aan ontspanningsoefeningen, yoga of meditatie of luister naar ontspannende muziek.
Doe een ontstekingsremmend dieet. Praat met mensen over je onzekerheden, desnoods op een forum over chronische ziekten/Bechterew. Vraag om hulp als dat nodig is. Zeg tegen jezelf dat ‘alles goed komt’. Hoe vaker je dat tegen jezelf zegt, hoe meer je hersenen en je lijf er naar gaan staan. Werkt zelfs bij een cynicus als ondergetekende. Zoek afleiding. Zoek een leuke hobby. Geniet van de kleine dingen die het leven mooi maken.

Meer lezen?

http://www.natuurdietisten.nl/detail.php?cod=430&id=473&page=9

‘Are flares only foodrelated?’
http://www.kickas.org/ubbthreads/ubbthreads.php?ubb=showflat&Number=505776#Post505776

Reboot your system!

IMG_1197[1]
Immuunsysteem-regeneratie.
Wetenschappers verbonden aan de University of Southern California hebben ontdekt dat vasten gedurende 2 of meer dagen, niet alleen beschermt tegen de nare bijwerkingen van chemotherapie maar ook zorgt voor een regeneratie van het immuunsysteem door het aanzetten van stamcellen van een inactieve status naar een status van zelfvernieuwing*.
Dit was althans het geval bij muizen in laboratoriumomstandigheden. Conclusies uit eerder onderzoek waarbij een kleine groep kankerpatiënten op proef kortdurend vastten gedurende hun behandeling met chemo, leken in dezelfde richting te wijzen als het om onze soort gaat.

“We could not predict that prolonged fasting would have such a remarkable effect in promoting stem cell-based regeneration of the hematopoietic system,” Valter Longo, corresponding author of the study and  the Edna M. Jones Professor of Gerontology and the Biological Sciences at the USC Davis School of Gerontology, said in a statement. “When you starve, the system tries to save energy, and one of the things it can do to save energy is to recycle a lot of the immune cells that are not needed, especially those that may be damaged.”

The researchers said prolonged fasting forces the body to use stores of glucose, fat and ketones, but also breaks down a significant portion of white blood cells. Longo likens the effect to lightening a plane of excess cargo.

They also found that prolonged fasting also reduced the enzyme PKA, which is linked to ageing and a hormone which increases cancer risk and tumor growth“. PKA is the key gene that needs to shut down in order for these stem cells to switch into regenerative mode. It gives the ‘okay’ for stem cells to go ahead and begin proliferating and rebuild the entire system,” Long said. “And the good news is that the body got rid of the parts of the system that might be damaged or old, the inefficient parts, during the fasting. Now, if you start with a system heavily damaged by chemotherapy or aging, fasting cycles can generate, literally, a new immune system.”.

Bron: http://www.universityherald.com/articles/9814/20140608/fasting-for-at-least-3-days-could-rejuvenate-immune-system.htm

Vasten wordt in een aantal culturen al generaties lang toegepast als een methode om lichamelijk en geestelijk herstel te bevorderen, het lichaam te ontdoen van afvalstoffen, oude kwaaltjes en infecties te verlichten en te werken aan het verhogen van het energieniveau.
Niet alleen het immuunsysteem, maar ook vitale organen als de lever en de nieren hebben baat bij een paar dagen niet of heel weinig eten (zo lang je uiteraard maar wel water blijft drinken).
Dat vasten daarnaast dit opmerkelijke kick-starteffect kan hebben op ons immuunsysteem is nu wetenschappelijk bewezen. Vasten zorgt dus uiteindelijk voor een reboot van je systeem. Fijn. En heel interessant voor mensen met een beschadigd immuunsysteem of een auto-immuunaandoening zoals Bechterew.

Vasten is echter niet makkelijk. Het kan, als je het niet gewend bent, een ware uitdaging zijn, I can tell you that. Helemaal niet eten maakt je slap, chagrijnig, geeft je hoofdpijn en kan zelfs een grieperig gevoel geven.
Is dat nou leuk? Nee, maar ná het vasten krijg je de beloning in de vorm van een schone en gezonde uitstraling, meer energie en het gevoel dat je een kilootje of wat lichter bent, geestelijk en lichamelijk.

Nu zeggen wetenschappers betrokken bij bovengenoemd onderzoek dat je met een ‘alsof je vast-regime’ van vier tot vijf dagen waarbinnen je niet meer dan zo’n 750 tot zo’n 1000 calorieën per dag naar binnen krijgt hetzelfde effect kan bereiken, namelijk een complete kickstart van je immuunsysteem. Kijk, dat klinkt al veel vriendelijker dan helemaal niet mogen eten…
Je zou zoiets dus kunnen bereiken door 4 à 5 dagen alleen maar groente/fruitsap, water en lichte thee te drinken, aangevuld met een soepje of een lichte maaltijd ‘s avonds.
Zoals het een goed Amerikaans advies betaamt, dient dit natuurlijk “uitsluitend te gebeuren onder medische supervisie”. Don’t try this at home dus boys and girls.
In Nederland zijn we gelukkig wat minder truttig, al moet je als je zwanger bent of ernstig ziek, chemo krijgt, wat ouder bent of anderszins kwetsbaar, natuurlijk niet zonder overleg met omgeving en je behandelend arts aan zoiets beginnen.

Valter Longo, one of the team’s researchers, explained to The Daily Beast that a “mimicking” fast diet of 750-1050 calories per day for at least 4 or 5 days is sufficient to kick the body in a regenerative state. “Any fasting is better than nothing,” he said, “ [but] 4 to 5 days of fasting are necessary to maximize it’s effects, but they must be done under medical supervision and preferably in a clinic.”

Bron: The Daily beast.com http://www.thedailybeast.com/articles/2014/06/07/fasting-might-regenerate-human-immune-system.html


Sapvasten.

Medisch verantwoord of niet, er zijn mensen die het sapvasten tot een ware challenge hebben verheven. Een tijdje terug blogde ik over een documentaire van Joe Cross
( http://www.youtube.com/watch?v=V-WUP5psyuM ). Hij heeft zijn ernstige auto-immuunaandoening met 30 ( ! ) dagen sapvasten in totale remissie gekregen.
Op een bepaald moment kon hij helemaal stoppen met zijn medicijnen. Hij was niet helemaal ongetraind en had eerder al wat kortere periodes gevast, dus wist wat hem te wachten stond. Daarnaast liet hij zich regelmatig onderzoeken door een arts om te kijken hoe zijn lichaam reageerde.

Toen ik zijn documentaire voor het eerst zag, was ik erg verbaasd over het gegeven dat een auto-immuunaandoening blijkbaar met een groentesapje te bedwingen viel. Ik zag mezelf echter niet 30 dagen op sap leven.

Interessante vraag was altijd of nu juist de goede voedingsstoffen in de sappen voor de remissie zorgde, of het niet eten van belastende zaken als fastfood en andere ellende. Nu blijkt dat door het ontlasten van het verteringssysteem, het lichaam eindelijk eens toekomt aan de broodnodige herstelwerkzaamheden. En dat alles bij elkaar zorgt ervoor dat zelfs een auto-immuunaandoening langzaam uitdooft. Bijkomend voordeel is dus dat je immuunsysteem aantoonbaar wordt geüpdatet. Oude, beschadigde en inefficiënte delen worden weggegooid.

‘Any fasting is better than nothing’, zei iemand hierboven. Dat blijkt, want ik heb inmiddels meerdere malen 1 of 2 dagen ‘alsof gevast’ met groentesappen en een soepje
‘s avonds en daarmee toch mooi maar mijn flares (opvlamming van ontstekingsklachten) kunnen indammen. Sapvasten blijkt in mijn ervaring een hele goede manier te zijn om een door Bechterew geplaagd lichaam tot rust te krijgen.

Op je gezondheid!

Onderstaande recepten zijn voldoende voor één groot glas of 2 kleine glazen (o.a. gebaseerd op recepten van Jamie Oliver).

IMG_1200[1]Recept 1. ‘Een-hele-goeie-morgen-smoothie’:
Schil één derde winterwortel of 1 gewone wortel en snijd hem in stukjes. Doe deze in de blender. Gooi er 2 handjes bevroren mango bij (pakjes bevroren fruit zijn te koop bij de supermarkt), rasp een stukje van 1 à 2 cm verse gember boven de blender, doe het sap van een halve limoen erbij en 200 ml kwaliteits-sinaasappelsap of appelsap. Blend. Klaar.

Recept 2. Simpele greenjuice:
Juice 1 biologische komkommer met schil, 1 appel, een hand peterselie en een paar handjes bladspinazie. Meng met wat citroensap. Ready.

IMG_1201[1]Recept 3. Peer-bosbessen smoothie:
Schil en snijd 2 rijpe peren in stukjes. Doe deze met 150 gr. bosbessen en 200 ml kwaliteit appelsap, suikervrije appelmoes of sinaasappelsap in de blender. Blend. Klaar.

*
http://www.cell.com/cell-stem-cell/abstract/S1934-5909%2814%2900151-9

Meer lezen:
http://www.medicalnewstoday.com/articles/277860.php
http://eoswetenschap.eu/artikel/vasten-gezond
http://www.rebootwithjoe.com/juicing/

Bechterew gaat niet over rozen…

05d07d52-8a7c-11e3-b2cd-12313d2f5560-mediumChronisch eigenwijs.
Ja mensen, dat het leven niet altijd over rozen gaat dat wisten velen van jullie waarschijnlijk al. Ik had mijn portie eigenlijk al gehad ruim vóórdat ik mijn diagnose Bechterew kreeg. Het leven met een chronische aandoening doet er nog een schepje bovenop.
Cynisch als ik soms ben, zei ik aanvankelijk dat reuma er dan ook nog wel bij kon. Ik glimlachte er zelfs nog een beetje bij. Later moest ik erkennen dat cynisme me echt niet van mijn ziekte af ging helpen en er een beetje om huilen zo af en toe best opluchtte.

Geheel volgens de huidige trend moet je je diagnose daarna dan ‘omdenken‘ en beweren dat je een nieuwe ‘uitdaging‘ erbij hebt. Humpff. Alsof je tegen een kankerpatiënt zegt: Goh, die pruik staat je écht veel beter dan die vorige die je op had’.
Persoonlijk heb ik weinig met bemoedigend bedoelde uitspraken zoals: ‘ik ben eigenlijk best heel dankbaar voor mijn ziekte omdat je er zoveel van leert ‘. Serieus? Al kan ik prima dingen verzinnen die heel positief hebben uitgepakt de laatste jaren. Door en ondanks mijn Bechterew. En natuurlijk ben ik daar happy mee.
Maar chronisch ziek zijn is geen feest. Klaar.

Acceptatie dan maar? Ik? Nooit. Eigenlijk ben ik meteen na mijn diagnose op zoek gegaan naar ‘iets’. Een remedie. Ik wilde geen enge pillen, geen enge injecties, geen enge MRI-onderzoeken meer. Ik wilde iets waar ik zelf grip op zou kunnen houden.

Toen kwam het Low-starch diet (zetmeelarm dieet) op mijn netvlies. En ik dacht eerst dat het niks was. Het bleek dus alles te zijn.

Nu past een pro-actieve houding eigenlijk het best bij mijn eigenwijze karakter. En hoewel mijn eigenwijsheid me ook diverse gênant aflopende acties in het verleden heeft opgeleverd, maar daarover een ander keer, is eigenwijs zijn binnen dit kader een positief ding gebleken.
Eigenwijze mensen zijn namelijk vasthoudender dan minder eigenwijze mensen. En gaan door waar anderen zeggen dat dat zinloos is. En dat is nu precies de houding die je nodig hebt voor het laten slagen van zo’n project als dit.

Natuurlijk heb ik ook wel eens gedacht dat het geen zin had. Zeker op momenten dat de angst voor ernstige complicaties om de hoek kwam loeren; angst voor vergroeiingen, angst voor nier- of hartproblemen, angst voor een oogontsteking, angst voor verlammende vermoeidheid.
En het werd vooral moeilijk als ik dan toch weer een flinke opleving van klachten kreeg. Meestal kon ik me herpakken op het moment dat ik een logische trigger daarvoor vond: verborgen zetmeel in blikjes tomatensaus uit de supermarkt, een plotselinge weeromslag, stress, vermoeidheid, een verkoudheidje….

De pest met chronische ziekten is, …uh, dat ze dus chronisch zijn. Op het moment dat je denkt dat je het aankunt, bijt die ziekte je nog even keihard in je hielen, en ga je alsnog keihard onderuit. De kunst is niet zozeer om fysiek weer op de rails te komen, al is dat soms moeilijk genoeg, maar om je emotioneel niet te laten vellen.

Mensen die denken dat als je lijf door een lichamelijke aandoening zoals Bechterew letterlijk verstart, je in ieder geval nog een flexibele gezonde geest over hebt, think again. Bechterew tast je concentratievermogen, je geheugen, je plan- en denkkracht en je emotionele huishouding aan. Het zuigt je energie weg, het bemoeilijkt je opname van essentiële vitaminen en mineralen, en leidt vaak tot B-12 tekort en dus hebben mensen met zo’n auto-immuunaandoening dikke kans op totale geestelijke uitputting. En kom daar maar eens uit op eigen kracht. Over uitdagingen gesproken…

Werken aan en blijven geloven in je herstel is een continue proces. Volhouden dus.
Ik moet zeggen dat dát me nog de meeste moeite heeft gekost. De weg naar herstel is namelijk niet lineair en steil omhoog maar gaat met ups en downs en heeft tijd nodig. Maar ook die weg gaat wel omhoog. En wel vooruit. En uiteindelijk ben je lichamelijk én geestelijk opeens een stuk verder dan je dacht dat je was.

Voeding is een hip onderwerp.
En dus proberen steeds meer mensen de laatste tijd wat nieuws op het gebied van voeding om hun gezondheid te verbeteren. Maar iedereen die denkt dat een chronische aandoening die je lichaam in jaren heeft opgebouwd met een beetje gezonder eten binnen twee maanden onder controle is, zou zich misschien eens moeten afvragen of die redenering wel zo logisch is.

Mensen die zeggen zich in het kader van de bestrijding van Bechterew heel strikt aan het zetmeelvrij dieet te houden maar een bordje pasta bij hun schoonmoeder toch echt niet af te slaan, zouden zich misschien kunnen afvragen of het dan zin heeft om er überhaupt mee bezig te gaan.
Bechterew, je darmflora en wat je eet, hebben een directe relatie met elkaar. Het is net als de 10 kilometer schaatsen; één verkeerde wissel en je ligt er uit. Dan heb je het Sven Kramer-syndroom: al die moeite voor niks. Kun je wéér opnieuw beginnen. Zo simpel is dat.

Ik was vrij vastbesloten. Dus ik ging vooruit, maar niet zonder slag of stoot. Niet zonder vallen en opstaan. En heus niet zonder af en toe te balen dat ik geen patatje pindasaus meer kan halen op de markt.
Ik ben streng geweest als het ging om wat ik wel en niet at. Het eerste jaar testte ik bijna alles op de aanwezigheid van zetmeel. Ik verdiepte me in het onderwerp auto-immuunaandoeningen en voeding. Inmiddels heb ik mailcontact met mensen met Bechterew die ook dit dieet doen. Zij wonen verspreid over de hele wereld. Ze weten allemaal hoe dit voelt. Ze weten allemaal dat voeding iets voor ze kan doen en ze zijn er allemaal vrij fanatiek mee bezig.

En heeft me dat dan iets opgeleverd?
Eens kijken; een paar jaar terug kon ik geen 50 meter lopen om een brief te posten. Een paar dagen geleden heb ik met mijn vader anderhalf uur gewandeld. Ik had gister nog een beetje spierpijn in mijn bovenbenen. Het geeft me het gevoel dat ik weer leef.

De laatste keer dat ik een heftige flare-up (heftige opleving van ziekteklachten) had die me een aantal weken bezighield, was vorig jaar zomer.

Gebruik ik nog medicijnen? Laten we kijken: ik gebruik op het ogenblik helemaal geen reuma-medicijnen meer; geen Arcoxia, geen Diclofenac, geen Ibuprofen.
De medicijnen die ik gebruikte voor astmatische bronchitis zijn onlangs in dosering gehalveerd. Op sommige dagen vergeet ik ze zelfs te nemen. Zo goed gaat het eigenlijk.
Voor ik het dieet ging proberen, had ik medicijnen voor de stoelgang. Letterlijk vanaf de dag dat ik met het dieet startte, heb ik ze niet meer nodig gehad.

Ik had eczeem. Vooral op mijn handen en in mijn gezicht. Sinds ik het zetmeelvrij dieet volg, heb ik daar geen last meer van gehad. Ik slaap wat beter. Ik ben minder vaak moe. Mijn spieren worden weer wat sterker. Ik kan langer achter elkaar staan, wat heel fijn is want ik wil vaker in de keuken aan het werk zijn.
Ik kan weer fietsen zonder pijn. Ook met tegenwind.

Woensdagmiddag heb ik mijn honden in bad gedaan. Alleen. Vorig jaar kon ik dat niet zonder hulp van iemand die ze even voor me in en uit bad tilde. Okay, ik had ‘s avonds pijntjes hier en pijntjes daar. Logisch, je gebruikt spieren die je anders niet veel gebruikt. De honden-inzeep-spieren zeg maar… Mijn twee schone honden liggen nu in hun mand een siësta te doen. Het voelt goed dat ik ze weer helemaal zelf kan verzorgen.

Dus heeft dat dieet mij wat opgeleverd? Ja. Veel.

Gaat Bechterew over rozen? Nee. Bechterew gaat niet over rozen. Het gaat ook niet over. Maar op deze manier valt er best wel mee te leven. Dat dan weer wel.